Gekleurde lijnen die door elkaar lopen, wisselend van elkaar afgaan en naar elkaar toegaan. Het is een symbolisering van meningen die soms gelijklopen en soms niet.

  1. De Verklaring van Malta dient als een algemeen kader voor de internationale intersekse gemeenschap en hun doelen. Regionale organisaties hebben aanvullende verklaringen opgesteld om specifieke regionale omstandigheden en behoeften aan te pakken.
  2. De internationale intersekseorganisaties zijn onderverdeeld in zes regio’s: Afrika, Azië, Europa, Latijns-Amerika, Noord-Amerika & de Cariben. en Oceanië. Voor elke regio, behalve Noord-Amerika & de Cariben, is er een aanvullende verklaring beschikbaar.
  3. In Afrika vond de eerste Afrikaanse Intersekse Meeting plaats in Johannesburg, Zuid-Afrika, in november 2017. Deze bijeenkomst bracht vertegenwoordigers van intersekse organisaties uit zeven Afrikaanse landen samen.
  4. In Australië en Nieuw-Zeeland werd de Darlington Statement opgesteld in maart 2017, als een gezamenlijke consensusverklaring van intersekseorganisaties en onafhankelijke pleitbezorgers uit beide landen.
  5. In Europa werd het eerste OII Europe gemeenschapsevenement gehouden in Wenen, Oostenrijk, in maart 2017. Het evenement richtte zich op de volledige implementatie van mensenrechten en maatschappelijke acceptatie van intersekse personen binnen Europa.
  6. In Latijns-Amerika en het Caribisch gebied werd de Verklaring van San José de Costa Rica opgesteld in maart 2018. Oorspronkelijk werd het Caribisch gebied als onderdeel van Latijns-Amerika beschouwd, maar tegenwoordig wordt het meer geassocieerd met Noord-Amerika.
  7. In Azië vond het Eerste Aziatische Intersex Forum plaats in Bangkok, Thailand, in februari 2018. Het forum bracht vertegenwoordigers samen uit verschillende Aziatische landen.
  8. Daarnaast is er een aparte Verklaring van Moskou, opgesteld in Rusland in februari 2020.



Samengevat met AI en gecontroleerd door een redacteur.

Verwijzingen

Regionale intersekse verklaringen

De Verklaring van Malta beschrijft in grote lijnen wat de internationale intersekse gemeenschap wil bereiken. Regionale intersekse organisaties in Afrika, Azië, Europa, Latijns-America/Caraïben, en Oceanië hebben daar hun eigen verklaringen aan toegevoegd.

Vijf regio’s

De internationale intersekseorganisaties zijn grofweg in zes regio’s onder te verdelen: Afrika, Azië, Europa, Latijns-Amerika & de Cariben (LAC), Noord-Amerika, en Oceanië. Behalve voor Noord-Amerika is voor iedere regio een aanvulling op de Verklaring van Malta beschikbaar. Hierin wordt ingegaan op de specifieke omstandigheden van de regio’s en wordt het mandaat van de regionale intersekse mensenrechtenverdedigers bevestigd.

De regio omvat Algerije, Angola, Benin, Botswana, Burkina Faso, Burundi, Kameroen, Kaapverdië, Centraal-Afrikaanse Republiek, Tsjaad, Comoren, Republiek Congo, Ivoorkust, Democratische Republiek Congo, Djibouti, Egypte, Equatoriaal-Guinea, Eritrea, Ethiopië, eSwatini, Gabon, Gambia, Ghana, Guinee, Guinee-Bissau, Kenia, Lesotho, Liberia, Libië, Madagaskar, Malawi, Mali, Mauritanië, Mauritius, Marokko, Mozambique, Namibië, Niger, Nigeria, Rwanda, Sao Tomé en Principe, Senegal, Seychellen, Sierra Leone, Somalië, Zuid-Afrika, Soedan, Togo, Tunesië, Oeganda, Verenigde Republiek Tanzania, Zambia en Zimbabwe.

De regio omvat Afghanistan, Bahrein, Bangladesh, Bhutan, Brunei Darussalam, Cambodja, China, Democratische Volksrepubliek Korea, India, Indonesië, Islamitische Republiek Iran, Irak, Israël, Japan, Jordanië, Koeweit, Democratische Volksrepubliek Laos, Libanon, Maleisië, Maldiven, Mongolië, Myanmar, Nepal, Oman, Palestina, Pakistan, Filippijnen, Qatar, Republiek Korea, Saoedi-Arabië, Singapore, Sri Lanka, Arabische Republiek Syrië, Taiwan, Thailand, Oost-Timor, Verenigde Arabische Emiraten, Vietnam en Jemen.

De regio omvat Albanië, Andorra, Armenië, Oostenrijk, Azerbeidzjan, Wit-Rusland, België, Bosnië en Herzegovina, Bulgarije, Kroatië, Cyprus, Tsjechië, Denemarken, Estland, Finland, Frankrijk, Georgië, Duitsland, Griekenland, Hongarije, IJsland, Ierland, Italië, Kazachstan, Kosovo (volgens resolutie 1244/99 van de VN-Veiligheidsraad), Kirgizië, Letland, Liechtenstein, Litouwen, Luxemburg, Malta, Moldavië, Monaco, Montenegro, Nederland, Noord-Macedonië, Noorwegen, Polen, Portugal, San Marino, Spanje, Zweden, Zwitserland, Roemenië, Rusland, Servië, Slowakije, Slovenië, Tadzjikistan, Turkije, Turkmenistan, Oekraïne, Verenigd Koninkrijk en Oezbekistan.

De regio bestaat uit Argentinië, Bolivia, Brazilië, Chili, Colombia, Costa Rica, Cuba, Dominicaanse Republiek, Ecuador, El Salvador, Frans-Guyana, Guatemala, Haïti, Honduras, Mexico, Nicaragua, Panama, Paraguay, Peru, Puerto Rico, St Barthelemy, Sint Maarten, Uruguay en de Bolivariaanse Republiek Venezuela.

De regio bestaat uit Anguilla, Antigua en Barbuda, Aruba, Bahama’s, Barbados, Belize, Bonaire, Sint Eustatius en Saba, Britse Maagdeneilanden, Canada, Kaaimaneilanden, Curaçao, Dominica, Grenada, Guyana, Jamaica, Montserrat, Saint Kitts en Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent en de Grenadines, Sint Maarten, Suriname, Trinidad en Tobago, Turks- en Caicoseilanden, Amerikaanse Maagdeneilanden, Verenigde Staten van Amerika.

De regio bestaat uit Australië, Fiji, Kiribati, Marshalleilanden, Federale Staten van Micronesië, Nauru, Aotearoa Nieuw-Zeeland, Palau, Papoea-Nieuw-Guinea, Samoa, Salomonseilanden, Tonga, Tuvalu en Vanuatu.

Afrika

Tussen 24 en 26 november 2017 vond de eerste Afrikaanse Intersekse Meeting plaats in Johannesburg, Zuid-Afrika. Deze bijeenkomst bracht 22 intersekse personen samen die intersekse organisaties uit 7 Afrikaanse landen vertegenwoordigen.

Public Statement by the African Intersex Movement

26 November 2017

Between the 24th and 26th November 2017, the First African Intersex Meeting took place in Johannesburg, South Africa. This meeting brought together 22 intersex people representing intersex organisations from 7 African countries.

Preamble

We recall the principles of the Public Statement by the Third International Intersex Forum (known as the Malta Declaration) and extend the demands aiming to end discrimination against intersex people in Africa, to ensure the right of bodily integrity, physical autonomy and self-determination.

We affirm that intersex people are real, and we exist in all countries of Africa. As intersex people in Africa, we live in a society that perpetuates violence and killings of intersex people by cultural, religious, traditional and medical beliefs and practices. Therefore, we must be supported to be the drivers of social, political and legislative changes that concern us.

Demands

  • To put an end to infanticide and killings of intersex people led by traditional and religious beliefs.
  • To put an end to mutilating and ‘normalising’ practices such as genital surgeries, psychological and other medical treatments through legislative and other means (such as education, policy and treatment protocol change). Intersex people must be empowered to make their own decisions affecting their own bodily integrity, physical autonomy and self-determination.
  • To include intersex education in antenatal counselling and support.
  • To put an end to non-consensual sterilisation of intersex people.
  • To depathologise variations in sex characteristics in medical practices, guidelines, protocols and classifications, such as the World Health Organization’s International Classification of Diseases.
  • To ensure that sex or gender classifications are amendable through a simple administrative procedure at the request of the individuals concerned. All adults and capable minors should be able to choose between female (F), male (M), intersex or multiple options. In the future, sex or gender should not be a category on birth certificates or identification documents for anybody.
  • To raise awareness around intersex issues and the rights of intersex people in communities and society at large.
  • To create and facilitate supportive, safe and celebratory environments for intersex people, their families and surroundings.
  • To ensure that intersex people have the right to full information and access to their own medical records and history.
  • To ensure that all professionals and healthcare providers that have a specific role to play in intersex people’s well-being are adequately trained to provide quality services.
  • To acknowledge the suffering and injustice caused to intersex people
  • To build intersex anti-discrimination legislation in addition to other grounds, and to ensure protection against intersectional discrimination.
  • To ensure the provision of all human rights and citizenship rights to intersex people, including the right to marry and form a family.
  • To ensure that intersex people are able to participate in competitive sport, at all levels, in accordance with their legal sex. Intersex athletes who have been humiliated or stripped of their titles should receive reparation and reinstatement.
  • To recognise that medicalization and stigmatisation of intersex people result in significant trauma and mental health concerns.
  • In view of ensuring the bodily integrity and well-being of intersex people, autonomous non-pathologising psycho-social and peer support be available to intersex people throughout their life (as self-required), as well as to parents and/or care providers.

In view of the above the African Intersex Movement calls on:

  1. National governments to address the concerns raised by the African Intersex Movement and draw adequate solutions in direct collaboration with intersex representatives and organisations.
  2. Traditional and religious leaders to stop harmful cultural practices, such as tradition-led mutilations and killings of intersex people.
  3. National, regional and international human rights institutions to take on board, and provide visibility to intersex issues in their work.
  4. Community leaders to engage in intersex education to dispel misconceptions and stigma around intersex people.
  5. Human rights organisations to contribute to build bridges with intersex organisations and build a basis for mutual support and meaningful engagement. This should be done in a spirit of collaboration and no-one should instrumentalise intersex issues as a means for other ends.
  6. Funders to engage with intersex organisations and support them in the struggle for visibility, increase their capacity, the building of knowledge and the affirmation of their human rights.

Publieke verklaring van de Afrikaanse Intersekse Beweging

26 november 2017

Tussen 24 en 26 november 2017 vond de eerste Afrikaanse Intersex Ontmoeting plaats in Johannesburg, Zuid-Afrika. Deze bijeenkomst bracht 22 intersekse personen samen die intersekseorganisaties vertegenwoordigden uit 7 Afrikaanse landen.

Preambule

Wij herinneren aan de principes van de Publieke Verklaring van het Derde Internationale Intersex Forum (bekend als de Malta Verklaring) en breiden de eisen uit die gericht zijn op het beëindigen van discriminatie van intersekse mensen in Afrika, om het recht op lichamelijke integriteit, lichamelijke autonomie en zelfbeschikking te waarborgen.

We bevestigen dat intersekse mensen echt zijn en dat we bestaan in alle landen van Afrika. Als intersekse mensen in Afrika leven we in een samenleving die geweld en moorden op intersekse mensen in stand houdt door culturele, religieuze, traditionele en medische overtuigingen en praktijken. Daarom moeten we gesteund worden om de drijvende kracht te zijn achter sociale, politieke en wetgevende veranderingen die ons aangaan.

Eisen

  • Een einde maken aan kindermoord en het doden van intersekse personen op basis van traditionele en religieuze overtuigingen.
  • Een einde maken aan verminkende en “normaliserende” praktijken zoals genitale operaties, psychologische en andere medische behandelingen door middel van wetgeving en andere middelen (zoals onderwijs, verandering van beleid en behandelingsprotocollen). Intersekse personen moeten in staat worden gesteld om hun eigen beslissingen te nemen over hun lichamelijke integriteit, lichamelijke autonomie en zelfbeschikking.
  • Opnemen van voorlichting over intersekse in prenatale counseling en begeleiding.
  • Een einde maken aan de onvrijwillige sterilisatie van intersekse personen.
  • Variaties in sekse kenmerken te depathologiseren in medische praktijken, richtlijnen, protocollen en classificaties, zoals de Internationale Classificatie van Ziekten van de Wereldgezondheidsorganisatie.
  • Ervoor zorgen dat sekse- of genderclassificaties kunnen worden gewijzigd via een eenvoudige administratieve procedure op verzoek van de betrokken personen. Alle volwassenen en capabele minderjarigen moeten kunnen kiezen tussen vrouwelijk (F), mannelijk (M), intersekse of meerdere opties. In de toekomst zou sekse of gender voor niemand een categorie mogen zijn op geboorteaktes of identificatiedocumenten.
  • Het bewustzijn rond interseksekwesties en de rechten van intersekse personen in gemeenschappen en de samenleving in het algemeen te vergroten.
  • Een ondersteunende, veilige en feestelijke omgeving creëren en faciliteren voor intersekse personen, hun families en hun omgeving.
  • Ervoor zorgen dat intersekse personen recht hebben op volledige informatie en toegang tot hun eigen medische dossiers en geschiedenis.
  • Ervoor te zorgen dat alle professionals en zorgverleners die een specifieke rol te spelen hebben in het welzijn van intersekse personen voldoende opgeleid zijn om kwaliteitsvolle diensten aan te bieden.
  • Het lijden en onrecht erkennen dat intersekse personen wordt aangedaan
  • Om intersekse antidiscriminatiewetgeving op te stellen als aanvulling op andere gronden, en om bescherming tegen intersekse discriminatie te garanderen.
  • Ervoor zorgen dat intersekse personen alle mensenrechten en burgerrechten krijgen, inclusief het recht om te trouwen en een gezin te stichten.
  • Ervoor zorgen dat intersekse personen kunnen deelnemen aan competitiesport, op alle niveaus, in overeenstemming met hun wettelijke sekse.
  • Intersekssporters die vernederd zijn of hun titel is ontnomen, moeten genoegdoening en herstel krijgen.
  • Erkennen dat medicalisering en stigmatisering van intersekse personen leiden tot aanzienlijke trauma’s en geestelijke gezondheidsproblemen.
  • Met het oog op het verzekeren van de lichamelijke integriteit en het welzijn van intersekse personen, autonome niet-pathologiserende psychosociale en peer ondersteuning beschikbaar te zijn voor intersekse personen gedurende hun hele leven (als zelf gevraagd), evenals voor ouders en/of zorgverleners.

Met het oog op het bovenstaande roept de Afrikaanse Intersex Beweging op tot:

  1. Nationale overheden om de zorgen die de Afrikaanse Intersex Beweging naar voren brengt aan te pakken en adequate oplossingen te tekenen in directe samenwerking met intersekse vertegenwoordigers en organisaties.
  2. Traditionele en religieuze leiders om te stoppen met schadelijke culturele praktijken, zoals verminkingen en moorden van intersekse personen volgens traditie.
  3. Nationale, regionale en internationale mensenrechteninstellingen om interseksekwesties in hun werk op te nemen en zichtbaar te maken.
  4. Leiders in de gemeenschap om interseksevoorlichting te geven om misvattingen en stigma’s rond intersekse personen weg te nemen.
  5. Mensenrechtenorganisaties om bruggen te bouwen naar intersekseorganisaties en een basis te leggen voor wederzijdse steun en zinvolle betrokkenheid. Dit moet gebeuren in een geest van samenwerking en niemand mag intersekskwesties instrumentaliseren als middel voor andere doelen.
  6. Financiers om zich in te zetten voor intersekseorganisaties en hen te steunen in hun strijd voor zichtbaarheid, het vergroten van hun capaciteit, het opbouwen van kennis en het bevestigen van hun mensenrechten.

Australië en Aotearoa/Nieuw Zeeland

Dit is de gezamenlijke consensusverklaring van Australische en Aotearoa/Nieuw-Zeelandse intersekseorganisaties en onafhankelijke pleitbezorgers, opgesteld tijdens een regionale bijeenkomst in Darlington, Australië in maart 2017.

Darlington Statement

This is a joint consensus statement by Australian and Aotearoa/New Zealand intersex organisations and independent advocates, in March 2017. It sets out the priorities and calls by the intersex human rights movement in our countries, under six headings: a preamble, human rights and legal reform; health and wellbeing; peer support; allies; and education, awareness and employment.

Darlington Statement: Joint consensus statement from the intersex community retreat in Darlington, March 2017.

Joint statement by Australia and Aotearoa/New Zealand intersex community organisations and independent advocates, including the Androgen Insensitivity Support Syndrome Support Group Australia (AISSGA), Intersex Trust Aotearoa New Zealand (ITANZ), Intersex Human Rights Australia (IHRA, formerly OIIAU), Eve Black, Kylie Bond (AISSGA), Tony Briffa (OIIAU/AISSGA), Morgan Carpenter (IHRA/Intersex Day Project), Candice Cody (IHRA), Alex David (IHRA), Betsy Driver (Bodies Like Ours), Carolyn Hannaford (AISSGA), Eileen Harlow, Bonnie Hart (AISSGA), Phoebe Hart (AISSGA), Delia Leckey (ITANZ), Steph Lum (IHRA), Mani Bruce Mitchell (ITANZ), Elise Nyhuis (AISSGA), Bronwyn O’Callaghan, Sandra Perrin (AISSGA), Cody Smith (Tranz Australia), Trace Williams (AISSGA), Imogen Yang (Bladder Exstrophy Epispadias Cloacal Exstrophy Hypospadias Australian Community – BEECHAC), Georgie Yovanovic.

Preamble

    1. Intersex people are born with physical or biological sex characteristics (such as sexual anatomy, reproductive organs, hormonal patterns and/or chromosomal patterns) that are more diverse than stereotypical definitions for male or female bodies. For some people these traits are apparent prenatally or at birth, while for others they emerge later in life, often at puberty (see UN definition1Office of the High Commissioner for Human Rights et al, Intersex Awareness Day – Wednesday 26 October. End violence and harmful medical practices on intersex children and adults, UN and regional experts urge.). We recognise our diverse histories and use the word intersex inclusively, and acknowledging our right to self-determination.
    2. We observe that, despite the best efforts of intersex human rights defenders, discrimination, stigmatisation and human rights violations, including harmful practices in medical settings, continue to occur in Australia and Aotearoa/New Zealand.
    3. We observe the 2013 Senate Community Affairs References Committee report, Involuntary or coerced sterilisation of intersex people in Australia, and the 2016 Family Court of Australia case, Re Carla (Medical procedure). We observe the Concluding observations on the fifth periodic report of New Zealand by the UN Committee on the Rights of the Child in 2016.2United Nations Committee on the Rights of the Child, Concluding observations on the fifth periodic report of New Zealand.
    4. We recognise the international obligations of our countries, having signed the Convention against Torture, the Convention on the Rights of the Child, the Convention on the Elimination of Discrimination against Women, and the Convention on the Rights of Persons with Disabilities.
    5. We note that intersex peer support remains largely unfunded, advocacy funding remains precarious and limited, and intersex-led organisations rely on volunteers to address the many gaps in services left by other, well-resourced health, social services and human rights institutions.
    6. We acknowledge the kind support for this event from the National LGBTI Health Alliance, Twenty10Astraea Lesbian Foundation for Justice, and an anonymous donor.
    7. Recognising these issues, this gathering of Australian and Aotearoa/New Zealand intersex community organisations and individuals in March 2017, meeting on Gadigal Land in Darlington, Australia, acknowledges and respects the work of support organisations and human rights advocates over past years and acknowledges –

We Acknowledge

  1. The Malta Declaration of the Third International Intersex Forum in 2013.
  2. That intersex people exist in all cultures and societies, throughout history, and that the existence of intersex people is worthy of celebration.
  3. The diversity of our sex characteristics and bodies, our identities, sexes, genders, and lived experiences. We also acknowledge intersectionalities with other populations, including same-sex attracted people, trans and gender diverse people, people with disabilities, women, men, and Indigenous – Aboriginal and Torres Strait Islander, Tangata Whenua – and racialised, migrant and refugee populations.
  4. That the word ‘intersex’, and the intersex human rights movement, belong equally to all people born with variations of sex characteristics, irrespective of our gender identities, genders, legal sex classifications and sexual orientations.
  5. Our rights to bodily integrity, physical autonomy and self determination.
  6. Our opposition to pathologising terminology such as “disorders of sex development”, not only because such labels are inherently disordering, but also because this promotes the belief that intersex characteristics need to be “fixed”.

Human rights and legal reform

  1. We call for the immediate prohibition as a criminal act of deferrable medical interventions, including surgical and hormonal interventions, that alter the sex characteristics of infants and children without personal consent. We call for freely-given and fully informed consent by individuals, with individuals and families having mandatory independent access to funded counselling and peer support.
  2. Regarding sex/gender classifications, sex and gender binaries are upheld by structural violence. Additionally, attempts to classify intersex people as a third sex/gender do not respect our diversity or right to self determination. These can inflict wide-ranging harm regardless of whether an intersex person identifies with binary legal sex assigned at birth or not.
    Undue emphasis on how to classify intersex people rather than how we are treated is also a form of structural violence. The larger goal is not to seek new classifications but to end legal classification systems and the hierarchies that lie behind them. Therefore:
    1. As with race or religion, sex/gender should not be a legal category on birth certificates or identification documents for anybody.
    2. While sex/gender classifications remain legally required, sex/gender assignments must be regarded as provisional. Given existing social conditions, we do not support the imposition of a third sex classification when births are initially registered.
    3. Recognising that any child may grow up to identify with a different sex/gender, and that the decision about the sex of rearing of an intersex child may have been incorrect, sex/gender classifications must be legally correctable through a simple administrative procedure at the request of the individual concerned.
    4. Individuals able to consent should be able to choose between female (F), male (M), non-binary, alternative gender markers, or multiple options.
  3. We call for effective legislative protection from discrimination and harmful practices on grounds of sex characteristics.
  4. We call on governments and institutions to acknowledge and apologise for the treatment of people born with variations of sex characteristics, and provide redress and reparation for people born with variations of sex characteristics who have experienced involuntary or coercive medical interventions. There must be no time limit on access to redress and reparation.
  5. We call for an end to genetic discrimination, including in insurance and employment.
  6. We call for all adults to have the right to marry and form a family irrespective of their sex characteristics.
  7. We note the difficulty that many intersex people have when travelling, including experiences of discrimination and harassment due to their bodily diversity, through the requirements of gendered documents, gendered screening and restrictions on travel with pharmaceutical prescription documents. We call on our governments to work with states, countries and international regulators to resolve these issues.
  8. We call for meaningful participation by, and consultation with, intersex people and community organisations in all issues and policies affecting us.

Health and wellbeing

  1. We acknowledge the long-term physical and psychological implications of harmful and continuing medical practices, and limited access to support and peers.
  2. Current forms of oversight of medical interventions affecting people born with variations of sex characteristics have proven to be inadequate.
    1. We note a lack of transparency about diverse standards of care and practices across Australia and New Zealand for all age groups.
    2. We note that the Family Court system in Australia has failed to adequately consider the human rights and autonomy of children born with variations of sex characteristics, and the repercussions of medical interventions on individuals and their families. The role of the Family Court is itself unclear. Distinctions between “therapeutic” and “non-therapeutic” interventions have failed our population.
  3. We call for the implementation of advisory bodies to develop appropriate human rights-based, lifetime, intersex standards of care with full and meaningful participation by intersex community representatives and human rights institutions.
  4. We call on the Australasian Paediatric Endocrine Group and other medical/health bodies to stand alongside intersex-led community organisations to develop human rights-based lifetime standards of care.
  5. We recognise that intersex people have health and medical needs, sometimes related to having an intersex variation, and sometimes not. We recognise that, for people with an intersex variation, misconceptions and associated stigma can act as barriers to treatment. Current practices are often based on the needs of other populations.
  6. We recognise access limitations in rural, regional and remote settings.
  7. We call for resourced access to necessary and appropriate health, medical and allied services and treatment, including surgeries and hormone treatment, psychosocial, psychosexual and psychological support, and including reparative treatments. Standards of care must support reparative treatments, and must not require conformity with stereotypical and clinical norms for female or male bodies, women and men, nor impose inappropriate psychiatric eligibility assessments.
  8. We call for the provision of alternative, independent, effective human rights-based oversight mechanism(s) to determine individual cases involving persons born with intersex variations who are unable to consent to treatment, bringing together human rights experts, clinicians and intersex-led community organisations. The pros and cons for and against medical treatment must be properly ventilated and considered, including the lifetime health, legal, ethical, sexual and human rights implications.
  9. Multi-disciplinary teams must operate in line with transparent, human rights-based standards of care for the treatment of intersex people and bodies. Multi-disciplinary teams in hospitals must include human rights specialists, child advocates, and independent intersex community representatives.
  10. Some people need pap smears, some people need prostate examinations or mammograms, and some people need a combination of these. National screening programs and computerised systemsmust recognise the needs of people born with intersex variations.
  11. We call for an end to the use of IVF and other forms of genetic selection to de-select variations of sex characteristics.
  12. We call for access to reproductive services and fertility counselling for all intersex people, with protection of our reproductive autonomy, regardless of whether or not our capacity for fertility is considered to be in line with our legal sex.
  13. Intersex-led organisations must be resourced to develop patient rights and human rights toolkits for intersex people and our families to improve access to healthcare, and ensure enjoyment of the highest attainable standard of physical and mental health.
  14. Children with intersex variations require clear, age-appropriate disclosure of their intersex variations, and affirmative support, including peer support.
  15. We call for regular public disclosure of accurate summary data on all medical interventions to modify the sex characteristics of children, and disclosure of historical data.
  16. We call for more research, including clinical, sociological and psychological research, led by community input. Clinical research, including longitudinal research, requires true, non-medicalised controls.
  17. We call for improved and ongoing education of health, welfare and allied professionals in issues relating to intersex bodies, including human rights issues.
  18. Children with intersex variations should never be subjected to medical photography and display.
  19. We call for respect for the privacy, integrity, and security of our medical records.
  20. Recognising the difficulty that some intersex people have in accessing childhood medical records, we call for full access to medical records. Paediatric hospital records should be kept indefinitely. The medical records of people with whole-of-life medical issues should also be kept indefinitely.
  21. We call for access to sport at all levels of competition by all intersex persons, including for all intersex women to be permitted to compete as women, without restrictions or discriminatory medical investigations.
  22. Hormone treatment is required for a lifetime after sterilisation or in cases where gonads do not produce adequate hormones. However, people with intersex variations face unnecessary costs and challenges in accessing and managing appropriate hormone treatment. These include access to sex hormones, the unfair and undisclosed cost of treatment required as a consequence of unwanted medical interventions, accessing testosterone and estrogen at the same time, changing from one sex hormone to the other, accessing screening, and travel restrictions, including travelling with medication and physical screening. We call for national and clinical standards to address these issues.
  23. We call for the implementation of adequate clinical transition pathways from paediatric to adult services.
  24. We call for equitable access to social and welfare services for people with intersex variations. The needs of people with intersex variations in aged care, home care, state care, and disability services require further investigation, with full and meaningful participation by intersex-led organisations.

Peer support

  1. We recognise the trauma and mental health concerns caused by the unnecessary medicalisation of intersex people, as well as stigmatisation of intersex characteristics that has resulted in a legacy of isolation, secrecy and shame.
  2. We recognise the fundamental importance and benefits of affirmative peer support for people born with variations of sex characteristics.
  3. Our peer support organisations and other peer communities need resourcing and support to build communities and networks inclusive of all intersex people. No intersex person or parent of an intersex child should feel they are alone, irrespective of their bodily variation or the language they use.
  4. We recognise the needs and lived experience of youth, and of people coming from varied cultural and faith backgrounds. We recognise these experiences as valid and legitimate.
  5. We recognise the fundamental importance and benefits of peer support for parents, caregivers, and families of people with variations of sex characteristics. We recognise the importance and benefits of peer support for friends, partners, and others who support intersex people in their day-to-day lives.
  6. Peer support must be integrated into human rights-based multi-disciplinary medical approaches, teams and services.
  7. We call for public, governmental, and philanthropic support for funded, affirmative peer support.
  8. We acknowledge that intersex people are the experts on our own lives and lived experience. Intersex people are experts in understanding the long term effects of medicalisation and medical interventions.

Allies

  1. Intersex is distinct from other issues. We call on allies to actively acknowledge our distinctiveness and the diversity within our community, to support our human rights claims and respect the intersex human rights movement, without tokenism, or instrumentalising, or co-opting intersex issues as a means for other ends. “Nothing about us without us.”
  2. We encourage all organisations and bodies that support the intersex movement to recognise this Darlington statement.
  3. We call for intersex people, and the intersex human rights movement, to be allies to the LGBTQ, disability, Indigenous, anti-racist, and women’s movements.
  4. We call on intersex people to recognise our own diversity, and call for intra-community dialogue and mutual support.

Education, awareness and employment

  1. We acknowledge that stigma is often the result of misconceptions about intersex which is compounded by a lack of education and awareness.
  2. We recognise that the stigmatisation and pathologisation of people born with variations of sex characteristics hinders self-acceptance, access to community, help-seeking, and accessing of services including healthcare.
  3. We acknowledge the impacts of stigma, trauma and unwanted medical interventions on access to education and on employment, and consequences that include high rates of early school leaving, poverty, self-harm and suicidality.
  4. We call for the inclusion of accurate and affirmative material on bodily diversity, including intersex variations, in school curricula, including in health and sex education.
  5. We call on education and awareness providers to develop content with intersex-led organisations, and promote delivery by intersex people.
  6. We call on employer groups, governments, institutions and trade unions to develop affirmative policies and practices to support employees with intersex variations.
  7. We call for policies in educational institutions and employment to recognise that some people born with intersex variations may benefit from accommodations and reasonable adjustments, including special needs requirements, workplace adjustments, job access assistance, and provisions for medical leave.
  8. We acknowledge the vital importance of positive stories and role models and the existence of some positive media coverage of intersex people. We acknowledge that much media work unfortunately perpetuates the stigmatisation of intersex people and bodies. We call on the media to work with intersex-led organisations to improve their understanding of intersex people and our human rights issues.
  9. We call for an end to the stigmatisation and unnecessary pathologisation of intersex bodies.

– ends –

(25-10-2013: non-working and modified URLs updated.)

Europa

Op 30 en 31 maart 2017 vond in Wenen, Oostenrijk het eerste OII Europe gemeenschapsevenement plaats. Tijdens het gemeenschapsevenement kwamen 28 intersekse personen uit 16 lidstaten van de Raad van Europa, sommige activisten en sommige niet, samen om hun ervaringen en hun uiteenlopende doelstellingen en strategieën te delen voor de volledige implementatie van mensenrechten, lichamelijke integriteit, zelfbeschikking en maatschappelijke acceptatie van intersekse personen binnen Europa.

Statement of the 1st European Intersex Community Event

On the 30th – 31st of March 2017 in Vienna, Austria the first OII Europe community event took place. During the community event 28 Intersex people from 16 Council of Europe member states, some activists and some not, came together to share their experiences, and their varied objectives and strategies for the full implementation of human rights, bodily integrity, self determination and societal acceptance of intersex people within Europe.

We affirm that intersex people are real, and we exist in all regions and all countries around the world.

We reaffirm the Malta Declaration and its demands, formulated at the 3rd International Intersex Forum (2013), as well as the objectives formulated by the 1st European Intersex Meeting in the Riga Statement (2014).

We also stress the fact, that until this day more than 50 times UN bodies, regional and national human rights bodies have called on governments, policy makers and stakeholders to put an end to human rights violations faced by intersex people – including taking the necessary legislative, administrative and other measures to guarantee respect for the physical integrity and autonomy of intersex persons and to ensure that no one is subjected during infancy or childhood to non-urgent medical or surgical procedures intended to decide the sex of the child.

Ensuring the right of intersex people of bodily integrity, physical autonomy and self-determination must be a priority in all action taken. Intersex people must be supported to be the drivers of social, political and legislative changes that concern them.

We therefore call on governments to:

  • Recognise intersex people as a community that has specific and vital needs and that their human rights need protection.

To this aim governments should take decisive action to:

  • Install legislative protections that ban medical interventions on children with variations of sex characteristics, on social, psychosocial, cultural or cosmetic grounds. A ban on Intersex genital mutilation is necessary as IGM is equatable with female genital mutilation that takes place within hospital settings. This may include installing legislative measures that penalise medical professionals that commit or assist in IGM.
  • Ensure that medical practitioners or other professionals do not conduct any treatment to the purpose of modifying sex characteristics which can be deferred until the person to be treated can provide full, free and informed consent. Medical and psychological treatment that is performed without the intersex person’s free, personal and fully informed consent, unless life-saving, should be made unlawful. Informed consent requires being informed of different options, including, but not limited to, medical, sociological and human rights based information. Peer-counselling should be mandatorily included in the decision process.
  • Ensure that intersex people are protected from discrimination. To this aim governments should install constitutional protection, anti-discrimination and hate crime and hate speech legislation on the grounds of sex characteristics. If adding a new ground is not an option “sex characteristics” should be included explicitly in the ground of “sex”. Intersex people must benefit from the same rights and protections given to other citizens.
  • Provide intersex people who endured medically unnecessary or degrading treatment with reparations.

In the field of education, we call on governments, universities and schools to take action to:

  • Include intersex realities as a mandatory part of school curriculums, especially in biology and sex education.
  • Inform professionals that play a role in intersex people’s lives, including but not limited to future physicians, surgeons, midwives, nurses, healthcare assistants, teachers and administrative officers about the existence of people with variations of sex characteristics and intersex realities. All training should be provided from a depathologizing and human rights perspective.
  • Install intersex inclusive anti-bullying policies in schools.
    Schools should take into account that gendered activities may be difficult and exclusionary for some intersex youth.

In the field of healthcare we call on governments, doctors associations, health insurances and other decision and policy makers working in the area of healthcare, to

  • Ensure intersex people’s full access to medical records.
  • Educate all healthcare professionals and providers about respectful behaviour towards intersex people and ensuring their privacy.
  • Cover all health-related needs of intersex people, including those that were created by previous medical and psychological interventions.

In regards to support for intersex people and their families, we call on governments to

  • Ensure that peer counselling, which approaches intersex issues in a depathologizing and human rights affirming manner, led by intersex adults is easily available for parents, families, intersex children and intersex adults.
  • Ensure that professional counselling services that approach intersex issues in a depathologizing and human rights affirming manner are easily available for parents, families, intersex children and intersex adults.

In the field of media, we call on all professionals working in this field as well as media ethics bodies to

  • Increase positive representation in all fields of media, whether that be in films, tv shows, books, magazine articles and other areas.
  • Discuss intersex issues without bias and without reproducing prejudices, stereotypes or assumptions.
  • Ensure that people with variations of sex characteristics and intersex issues are not exoticised or “othered” by any means. Press councils and other media related ethic bodies should take action to ensure that intersex people are not discriminated against in the media and that their human rights are respected.

In regards to gender markers and gendered facilities we call on governments to

  • Install an easy administrative process to facilitate gender/sex marker change on the basis of self-determination and self-declaration. A neutral marker should be made available.
  • Make non-gendered facilities available for all people.
  • Not permit educational institutions and businesses to require gendered dress codes.While sex and gender are two distinct facets of a person, the gender binary is harmful, especially for intersex people.

Allies should be aware that

  • They must not instrumentalise intersex realities for their own purposes.
  • Intersex activists need their support.
  • They should under no circumstances exoticise intersex people, use intersex people in a tokenistic way or appropriate intersex issues or intersex funding.
  • They must avoid exclusionary or pathologizing language.
  • Safe spaces for intersex people need to be created.
  • They must learn about intersex issues from intersex people, without pressuring intersex people to provide input unless they themselves want to. Seek out local or regional intersex organisations and the resources that they provide.
  • They must promote intersex rights as human rights.
  • Allyship manifests itself in actions, not identities, i.e., Identifying as an ally is not enough to be an ally, you must act like one.

Nothing about us – without us!

Verklaring van het 1e Europese Intersekse Gemeenschapsevenement

Op 30 en 31 maart 2017 vond in Wenen, Oostenrijk het eerste OII Europe gemeenschapsevenement plaats. Tijdens het gemeenschapsevenement kwamen 28 intersekse mensen uit 16 lidstaten van de Raad van Europa, sommige activisten en sommige niet, samen om hun ervaringen te delen, en hun gevarieerde doelstellingen en strategieën voor de volledige implementatie van mensenrechten, lichamelijke integriteit, zelfbeschikking en maatschappelijke acceptatie van intersekse mensen binnen Europa.

We bevestigen dat intersekse mensen echt zijn en dat we bestaan in alle regio’s en landen over de hele wereld.

We herbevestigen de Verklaring van Malta en haar eisen, geformuleerd op het 3e Internationale Intersex Forum (2013), evenals de doelstellingen geformuleerd door de 1e Europese Intersex Ontmoeting in de Riga Verklaring (2014).

We benadrukken ook het feit dat tot op de dag van vandaag meer dan 50 keer VN-organen, regionale en nationale mensenrechtenorganen regeringen, beleidsmakers en belanghebbenden hebben opgeroepen om een einde te maken aan de mensenrechtenschendingen waarmee intersekse personen worden geconfronteerd – met inbegrip van het nemen van de nodige wetgevende, administratieve en andere maatregelen om respect voor de lichamelijke integriteit en autonomie van intersekse personen te garanderen en om ervoor te zorgen dat niemand tijdens de kindertijd wordt onderworpen aan niet-urgente medische of chirurgische procedures die bedoeld zijn om de sekse van het kind te bepalen.

Het waarborgen van het recht van intersekse personen op lichamelijke integriteit, lichamelijke autonomie en zelfbeschikking moet een prioriteit zijn bij alle acties die worden ondernomen. Intersekse personen moeten gesteund worden om de drijvende kracht te zijn achter sociale, politieke en wetgevende veranderingen die hen aanbelangen.

We roepen regeringen daarom op om:

  • Intersekse mensen te erkennen als een gemeenschap die specifieke en vitale behoeften heeft en te erkennen dat hun mensenrechten beschermd moeten worden.

Om dit doel te bereiken zouden regeringen de volgende besluiten moeten nemen:

  • Realiseer wettelijke bescherming die medische ingrepen verbiedt op kinderen met variaties van sekse kenmerken, op sociale, psychosociale, culturele of cosmetische gronden. Een verbod op genitale verminking bij Interseks is noodzakelijk omdat IGM gelijk te stellen is met vrouwelijke genitale verminking die plaatsvindt in een ziekenhuisomgeving.Dit kan inhouden dat er wettelijke maatregelen worden genomen om medische professionals die zich schuldig maken aan of meewerken aan IGM te straffen.
  • Zorg ervoor dat medische beoefenaars of andere professionals geen behandelingen uitvoeren om seksekenmerken te wijzigen die kunnen worden uitgesteld totdat de te behandelen persoon volledige, vrije en geïnformeerde toestemming kan geven. Medische en psychologische behandelingen die worden uitgevoerd zonder de vrije, persoonlijke en volledig geïnformeerde toestemming van de intersekse persoon, tenzij ze levensreddend zijn, moeten onwettig worden verklaard. Geïnformeerde toestemming vereist informatie over verschillende opties, met inbegrip van, maar niet beperkt tot, medische, sociologische en op mensenrechten gebaseerde informatie. Collegiale counseling moet verplicht worden opgenomen in het besluitvormingsproces.
  • Zorg ervoor dat intersekse personen beschermd worden tegen discriminatie.Daartoe zouden regeringen grondwettelijke bescherming, antidiscriminatiewetgeving en wetgeving tegen haatdelicten en haatdragende taal op grond van seksekenmerken moeten invoeren. Als het toevoegen van een nieuwe grond geen optie is, moeten “geslachtskenmerken” expliciet worden opgenomen in de grond “sekse”. Intersekse personen moeten dezelfde rechten en bescherming krijgen als andere burgers.
  • Geef intersekse mensen die een medisch onnodige of vernederende behandeling hebben ondergaan genoegdoening.

Op het gebied van onderwijs roepen we overheden, universiteiten en scholen op om de volgende acties te ondernemen:

  • Neem intersekse werkelijkheden op als verplicht onderdeel van schoolcurricula, vooral in biologie en sekse-educatie.
  •  Zorg ervoor dat professionals die een rol spelen in het leven van intersekse personen, inclusief maar niet beperkt tot toekomstige artsen, chirurgen, verloskundigen, verpleegkundigen, assistenten in de gezondheidszorg, leraren en administratief personeel zich bewust zijn van het bestaan van mensen met variaties in geslachtskenmerken en intersekse werkelijkheden. Alle opleidingen moeten worden gegeven vanuit een depathologiserend en mensenrechtenperspectief.
  • Realiseer intersekse-inclusief anti-pestbeleid op scholen.
    Scholen moeten er rekening mee houden dat genderspecifieke activiteiten moeilijk en uitsluitend kunnen zijn voor sommige intersekse jongeren.

Op het gebied van gezondheidszorg roepen we overheden, artsenverenigingen, zorgverzekeringen en andere besluitvormers en beleidsmakers die werkzaam zijn op het gebied van gezondheidszorg op om

  • Ervoor te zorgen dat intersekse personen volledige toegang hebben tot medische dossiers.
  • Alle professionals en zorgverleners in de gezondheidszorg gewezen worden op respectvol gedrag tegenover intersekse personen en het waarborgen van hun privacy.
  • Te voorzien in alle gezondheidsgerelateerde behoeften van intersekse personen, inclusief die welke zijn ontstaan door eerdere medische en psychologische interventies.

Met betrekking tot steun voor intersekse personen en hun families, roepen we overheden op om

  • Ervoor te zorgen dat intercollegiale counseling, die interseksekwesties op een depathologiserende en mensenrechten bevestigende manier benadert, onder leiding van intersekse volwassenen gemakkelijk beschikbaar is voor ouders, families, intersekse kinderen en intersekse volwassenen.
  • Ervoor te zorgen dat professionele adviesdiensten die interseksekwesties op een depathologiserende en mensenrechten bevestigende manier benaderen gemakkelijk beschikbaar zijn voor ouders, families, interseksekinderen en interseksevolwassenen.

Op het gebied van media doen we een beroep op alle professionals die op dit gebied werkzaam zijn en op media-ethische instanties om

  • Positieve vertegenwoordiging op alle gebieden van de media te vergroten, of dat nu in films, tv-programma’s, boeken, tijdschriftartikelen en andere gebieden is.
  • Intersekse kwesties te bespreken zonder vooroordelen en zonder vooroordelen, stereotypen of aannames te reproduceren.
  • Ervoor zorgen dat mensen met variaties in seksekenmerken en interseksekwesties op geen enkele manier exotisch of “anders” worden gemaakt. Persraden en andere media-ethische instanties moeten actie ondernemen om ervoor te zorgen dat intersekse personen niet gediscrimineerd worden in de media en dat hun mensenrechten gerespecteerd worden.

Met betrekking tot gender markers en gender faciliteiten roepen we overheden op om

  • Een eenvoudige administratieve procedure te bieden om het veranderen van een gender/sekse marker op basis van zelfbeschikking en zelfverklaring te vergemakkelijken. Er moet een neutrale marker beschikbaar zijn.
  • Niet-genderde faciliteiten beschikbaar te stellen aan alle mensen.
  • Onderwijsinstellingen en bedrijven niet toe te staan om genderspecifieke kledingvoorschriften te eisen. Hoewel sekse en gender twee verschillende facetten van een persoon zijn, is de genderbinariteit schadelijk, vooral voor intersekse personen.

Bondgenoten moeten zich ervan bewust zijn dat

  • Ze de intersekse realiteit niet mogen instrumentaliseren voor hun eigen doeleinden.
  • Intersekse activisten hun steun nodig hebben.
  • Ze intersekse personen in geen geval mogen exotiseren, op een symbolische manier gebruiken of zich interseksekwesties of interseksefinanciering toe-eigenen.
  • Ze uitsluitende of pathologiserende taal moeten vermijden.
  • Er veilige ruimtes voor intersekse mensen moeten worden gecreëerd.
  • Ze over interseksekwesties van interseksepersonen moeten leren , zonder interseksepersonen onder druk te zetten om input te leveren, tenzij die dat zelf willen. Zoek naar lokale of regionale intersekseorganisaties en de informatie die zij verschaffen.
  • Ze intersekse rechten moeten promoten als mensenrechten.
  • Bondgenootschap zich in daden manifesteert, niet in identiteiten, d.w.z.: Je identificeren als een bondgenoot is niet genoeg om een bondgenoot te zijn, je moet je ernaar gedragen.

Nothing about us – without us!

Latijns-Amerika & Caribisch gebied

30 maart 2018 – Verklaring van de eerste Latijns-Amerikaanse en Caribische conferentie van intersekse personen, 2018, in San José, Costa Rica.

Statement of San José de Costa Rica (En español)

Las personas Intersex y con variaciones congénitas de las características sexuales, reunidas entre el 1º y el 3 de marzo del 2018, en San José de Costa Rica en la primera Conferencia Regional Latinoamericana de Personas Intersex celebramos en este primer encuentro, la pluralidad de nuestros cuerpos y la diversidad de nuestras voces. Desde la fuerza colectiva de este espacio denunciamos hoy todas las formas en las que nuestras experiencias han sido histórica y repetidamente colonizadas, desde la invasión de nuestras tierras hasta la invasión de nuestros cuerpos. Reconocemos las múltiples maneras en las que nos nombramos desde nuestras distintas lenguas maternas, entre las que destacamos las lenguas originarias, así como en español y en portugués, y demandamos que esas maneras sean reconocidas e incluidas en la riqueza léxica y cosmogónica de la diversidad humana, sin someterlas a la colonización del inglés ni del discurso médico que provienen del Norte Global.

Reconocemos también la larga historia de nuestro trabajo político. Reconocemos los diversos retos (violencias, injusticias, inequidades y pobreza) que históricamente han azotado a las sociedades que conforman nuestra región. Y demandamos el reconocimiento internacional de esa historia, a la vez que refrendamos nuestro compromiso de no dejar de lado estos aspectos en nuestro trabajo. Nuestra Conferencia Regional Latinoamericana de Personas Intersex se adhiere de manera unánime a la Declaración del Tercer Foro Internacional Intersex realizado en Malta en 2013, y hace los siguientes llamados:

Llamamos a los Estados a:

  1. Prohibir de inmediato toda práctica que modifique las características sexuales de una persona sin razones médicas fehacientes y sin el pleno consentimiento informado de esta.
  2. Abolir el sexo como categoría legal por ser consignado en documentos oficiales (partida de nacimiento, cédulas de identidad, pasaportes, etc.)
  3. Rechazar las conceptualizaciones y asignaciones de la intersexualidad como un “tercer sexo”, “tercer género”, “sexo indefinido”, “sexo indeterminado”, “sexo ambiguo” o similares al nacer, así como la práctica de dejar en blanco el casillero correspondiente a la asignación de sexo tras el parto o alumbramiento, en tanto dichas anotaciones no reflejan la diversidad de cuerpos que habitamos y vulneran nuestro derecho a la privacidad. Esto debido a que actualmente en nuestros países es obligatorio inscribir a los recién nacidos en un sexo, recomendamos que se asigne masculino o femenino, de acuerdo con las mejores expectativas, sin que esto conlleve la modificación de nuestros cuerpos intersex con la finalidad de adaptar las formas corporales a las nociones de lo que se cree debería ser un cuerpo típicamente masculino o femenino.
  4. Asegurar el acceso de todas las personas a múltiples opciones para el reconocimiento legal de su identidad de género a través de trámites administrativos sencillos, gratuitos y sin más requisitos que la voluntad de la persona que lo solicite.
  5. Asegurar el derecho de todas las personas sometidas a prácticas de modificación de sus características sexuales a acceder a la verdad sobre su nacimiento, su asignación de sexo, su diagnóstico, las prácticas realizadas y su justificación, así como los nombres de las personas involucradas en dichas prácticas y su seguimiento.
  6. Reconocer las consecuencias profundamente negativas de la patologización de nuestros cuerpos en nuestro acceso a la educación y al empleo, e implementar políticas concretas y efectivas de reparación.
  7. Incorporar las diversidades de características sexuales y corporales, en todos los programas de formación, materiales educativos oficiales y en todas las políticas públicas.

Llamamos a las Instituciones Nacionales y Regionales de derechos humanos a:

  1. Investigar las violaciones sistemáticas de nuestros derechos humanos, reconocidas y denunciadas ampliamente por distintos organismos internacionales y elaborar informes específicos sobre esas violaciones, así como darle seguimiento a los informes que presentan los movimientos intersex.
  2. Organizar espacios de exposición (tales como Tribunales de Derechos Humanos) donde quienes sufrimos dichas violaciones y sus secuelas en nuestra salud e integridad física y mental podamos hacerlas públicas.
  3. Compilar datos que ayuden a la generación de Políticas Públicas a favor de las personas Intersex.

Llamamos a las Financiadoras a:

  1. Incrementar el apoyo a nuestros movimientos.
  2. Reconocer que dichos movimientos dependen de manera fundamental de activistas que, en su mayoría, no cuentan con los recursos básicos suficientes para asegurar su subsistencia y bienestar, y apoyar el crecimiento personal y profesional a través de recursos individuales y no solo grupales.

Llamamos a otros Movimientos aliados a:

  1. Reconocer la especificidad de nuestras necesidades como población y de las cuestiones que nos afectan.
  2. Respetar a rajatabla nuestros espacios, procesos y decisiones.
  3. Evitar por todos los medios y bajo ninguna racionalización el impedir, distorsionar o usurpar nuestras visibilidades y nuestras palabras y las definiciones y denominaciones de nuestras corporalidades.
  4. Unirse a nuestro trabajo.

Llamamos  los Medios de comunicación a:

  1. Evitar la estigmatización, mofa y burla, desinformación y representación distorsionada de nuestros cuerpos, identidades, sexualidades y demandas políticas.
  2. Contribuir a visibilizar nuestras realidades.
  3. Fomentar y crear contenidos que reflejen representaciones afirmativas y posibilidades de vida plenas, saludables y positivas de nuestras corporalidades.
  4. Poner punto final a la práctica de obligarnos a confrontar con quienes violaron nuestros derechos humanos y/o con quienes defienden dichas violaciones (se trate de profesionales de la salud, familiares u otrxs).

Llamamos a las Instituciones de Salud a:

  1. Cesar de inmediato toda práctica de modificación de las características sexuales que no se realice debido a una necesidad médica fehaciente y sin el consentimiento informado de la propia persona.
  2. Cesar toda práctica de fotografía, filmación y (o) exhibición que no sea explícitamente consentida por la propia persona a ser fotografiada, filmada y (o) exhibida.
  3. Asegurar el acceso de todas las personas a sus historias clínicas completas.
  4. Asegurar el acceso de todas las personas a información verdadera y comprensible sobre características sexuales y sus manifestaciones a lo largo de la vida, las prácticas destinadas a modificarlas y sus consecuencias y las distintas opciones disponibles.
  5. Instruir a su personal en el tema de intersexualidad desde una perspectiva de Derechos Humanos, para ofrecer una atención libre de discriminación a todas las personas intersex.
  6. Asegurar que a las personas intersex que asisten a las instituciones de salud en la adolescencia o edad adulta, no se les propongan cirugías y otros tratamientos médicamente innecesarios, a menos que la persona los solicite explícitamente, independientemente si el cuerpo intersex de dicha persona ha sido intervenido o se conserva intacto. En su lugar, que dichas instituciones les ofrezcan información sobre organizaciones intersex locales donde puedan encontrar asesoría y apoyo entre pares.
  7. Diseñar, implementar y reforzar campañas de capacitación sobre la atención a nuestra población, dirigidas a todos los prestadores de servicios de salud y personal adscrito a las instituciones de salud, con la finalidad de sensibilizarles y educarles sobre el tema, para que puedan brindar un servicio de calidad y libre de discriminación.

Llamamos a nuestras nuestras familias a:

  1. Escucharnos.
  2. Escuchar y (o) a brindar apoyo a otras familias.
  3. Unirse a nuestro trabajo para desmantelar las violaciones a los derechos humanos que nos afectan.
  4. Estudiar sobre el tema desde la información producida por el activismo intersex.

Llamamos a otras personas intersex y con variaciones congénitas de las características sexuales a:

  1. Conformar grupos de pares y (o) a integrar aquellos que ya existen.
  2. Buscar y (o) brindar información, contención y apoyo.
  3. Documentar nuestra existencia a través de la fotografía, el video, la escritura, la conformación de archivos, la historia oral y cualquier otra forma de registro.
  4. Respetar la diversidad de nuestros cuerpos, identidades, expresiones, sexualidades, sentimientos, modos de nombrarnos, experiencias, trayectorias y decisiones.
  5. Sumarse al trabajo local, regional e internacional por hacer efectivos nuestros Derechos Humanos.

San José de Costa Rica, 3 de marzo de 2018

Statement of San José de Costa Rica (English)

Intersex persons and those with genetic variations of sex characteristics meeting from March 1 to 3, 2018, in San José de Costa Rica during the First Latin American Regional Conference of Intersex Persons celebrate, in this our first gathering, the plurality of our bodies and the diversity of our voices. With the collective strength of this space today we expose all the ways in which our experiences have been historically and repeatedly colonized, from the invasion of our lands to that of our bodies. We acknowledge the multiple ways in which we name ourselves in our different mother tongues including Spanish and Portuguese, especially acknowledging Indigenous languages. We demand that those names be recognized and included in the linguistic and cosmogonic wealth of human diversity, without subjecting them to colonization by the English language or the medical discourse, both originating in the Global North.

We also acknowledge the long history behind our current political work. We acknowledge the different challenges (different forms of violence, injustices, inequities and poverty) that throughout history have ravaged the societies making up our region. And we demand international recognition of that history while also affirming our commitment to not put it aside in our own work. Our Latin American Regional Conference of Intersex Persons unanimously endorses the statement issued by the Third International Intersex Forum held in Malta in 2013.

We call States to:

  1. Immediately prohibit any practice that modifies a person’s sexual characteristics without irrefutable medical reasons and the full and informed consent of the person affected.
  2. Abolish “sex” as a legal category to be recorded in official documents (birth certificates, identity cards, passports, etc.).
  3. Reject any notion and labelling of intersexuality as a “third sex”, “third gender”, “indefinite sex”, “non-determined sex”, “ambiguous sex” or similar ones at birth, along with the practice of leaving blank the box corresponding to sex assignment after birth, because these categories do not reflect the diversity of the bodies we inhabit and violate our right to privacy. As, at present, it is compulsory in our countries to assign all newborns a particular sex, we recommend that each one is assigned the masculine or the feminine sex based on best expectations without this involving any modification to our Intersex bodies in order to adjust our bodily forms to the notions of what is believed to be a typically male or female body.
  4. Guarantee that all persons can access multiple options for the legal recognition of their gender identity to simple and free administrative procedures that require nothing more than the will of the person demanding them.
  5. Guarantee the right of all persons subjected to any practice aimed to modify their sex characteristics to learn the truth about their birth, sex assignment, diagnosis, practices performed on their body and their rationale, as well as the names of those involved in such practices and their follow-up.
  6. Recognize that pathologizing our bodies has deeply negative implications for our access to education and employment, and implement specific and effective reparation policies.
  7. Incorporate the diversity of sex and bodily characteristics in all training programs, government-issued educational materials and public policies.

We call national and regional Human Rights institutions to:

  1. Investigate all systematic violations against our human rights that have been widely recognized and exposed by different international bodies and to produce reports that specifically address these violations while also following-up on the reports submitted by Intersex movements.
  2. Provide spaces (such as Human Rights Tribunals) where those suffering such violations and their consequences on our physical and mental health and integrity can make them public.
  3. Compile data that contributes in formulating public policies for Intersex persons.

We call funders to:

  1. Increase support to our movements.
  2. Recognize that our movements mainly rely on activists most of whom lack enough basic resources to guarantee their subsistence and well-being, and support their personal and professional growth by providing resources to individuals and not only to groups.

We call allied movements to:

  1. Acknowledge the specificity of our needs as a population and of the issues affecting us.
  2. Fully respect our spaces, processes and decisions.
  3. Avoid blocking, distorting or usurping, by any means whatsoever, our visibility, our voices, and the definitions and names of our corporealities, along with any rationalizations to justify such acts.
  4. Join us in our work.

We call the media to:

  1. Avoid stigmatization, mockery, ridicule, disinformation and distorted representations of our bodies, identities, sexualities and political claims.
  2. Contribute to make our realities visible.
  3. Promote and produce content that includes affirmative representations and the message that our corporealities can enjoy full, healthy and positive lives.
  4. Put an end to the practice of forcing us to confront those who violate our human rights and/or those who defend such violations (be they health practitioners, relatives or others).

We call health institutions to:

  1. Immediately put an end to any practice that modifies a person’s sexual characteristics without irrefutable medical reasons and the full and informed consent of the person affected.
  2. Put an end to any practice of photographing, filming and/or exhibiting Intersex persons unless the person involved explicitly consents to being photographed, filmed and/or exhibited.
  3. Ensure that all persons can access their full medical records.
  4. Ensure that all persons can access accurate and understandable information about their sexual characteristics and their manifestations throughout their lives, the practices aimed at modifying them, their consequences and the different options available.
  5. Instruct their staff on Intersex issues from a human rights perspective so they can provide care free from discrimination to all Intersex persons.
  6. Ensure that all Intersex persons coming into health facilities as adolescents or adults are not recommended surgeries and/or other medically unnecessary treatments unless the person explicitly requests them, regardless of the condition of their Intersex bodies (surgically intervened or intact). Instead, provide Intersex persons with information on local Intersex organizations where they can find peer advice and support.
  7. Design, implement and reinforce training campaigns on healthcare for our population aimed at all health service providers and staff working in health facilities to sensitize and train them on the subject so they can provide quality and discrimination-free services.

We call our families to:

  1. Listen to us.
  2. Listen and/or provide support to other families.
  3. Join us in our work to dismantle the human rights violations affecting us.
  4. Learn about this issue through the information produced by Intersex movements.

We call other intersex persons and those with genetic variations of sexual characteristics to:

  1. Form peer groups and/or join existing ones.
  2. Seek and/or provide information and support.
  3. Document our existence through photography, video, writing, creation of archives, oral history and any other recording means.
  4. Respect the diversity of our bodies, identities, expressions, sexualities, feelings, ways of naming, experiences, trajectories and decisions.
  5. Join local, regional and international efforts to realize our human rights.

San José de Costa Rica, March 3, 2018

Translation: Mauro Cabral

Statement of San José de Costa Rica (Em português)

As pessoas intersex, reunidas entre 1º e 3 de março de 2018, em San José de Costa Rica, na primeira Conferência Regional Intersex, celebramos, neste primeiro encontro, a pluralidade dos nossos corpos e a diversidade das nossas vozes. Desde a força coletiva deste espaço, denunciamos, hoje, todas as formas pelas quais nossas experiências foram histórica e repetidamente colonizadas, desde a invasão de nossas terras até a invasão de nossos corpos. Reconhecemos as múltiplas maneiras pelas quais nos nomeamos em nossas línguas nativas, assim como em espanhol e em português, e exigimos que essas formas sejam reconhecidas, sem submetê-las à colonização do inglês.

Reconhecemos, também, a longa história de nosso trabalho político, e exigimos o reconhecimento internacional dessa história. Nossa Conferência Regional Intersex unanimemente adere à Declaração do 3 Fórum Intersex de Malta, e faz as seguintes convocatórias:

Convocamos os Estados a:

  1. Proibir, imediatamente, qualquer prática que modifique as características sexuais de uma pessoa sem razões médicas irrefutáveis ​​e sem o seu pleno consentimento informado.
  2. Abolir o sexo como categoria legal a ser registrado em documentos oficiais (certidão de nascimento, carteiras de identidade, passaportes, etc.)
  3. Rejeitar as designações de “terceiro sexo”, ” sexo indefinido “, “sexo indeterminado”, “sexo ambíguo” ou similares, no nascimento, assim como a prática de deixar em branco o espaço correspondente à designação de sexo no momento do nascimento, na medida em que tais registros não refletem a diversidade de corpos que habitamos e violam nosso direito à privacidade. Considerando que, atualmente, em nossos países, é obrigatório inscrever os recém-nascidos em um sexo, recomendamos que seja designado o masculino ou o feminino, de acordo com as melhores expectativas, sem que isso envolva a modificação de nossos corpos intersex com a finalidade de adaptar as formas corporais às noções do que se acredita que deveria ser um corpo tipicamente masculino ou feminino.
  4. Garantir o acesso de todas as pessoas a múltiplas opções para o reconhecimento legal de sua identidade de gênero através de procedimentos administrativos simples, gratuitos e sem outros requisitos além da vontade da pessoa que o solicite.
  5. Assegurar o direito de todas as pessoas submetidas a práticas de modificação de suas características sexuais a acessar a verdade sobre seu nascimento, sua designação de sexo, seu diagnóstico, as práticas realizadas e sua justificativa, bem como os nomes das pessoas envolvidas em tais práticas e no seu acompanhamento.
  6. Reconhecer as consequências profundamente negativas da patologização de nossos corpos para nosso acesso à educação e ao emprego, e implementar políticas concretas e efetivas de reparação.
  7. Incorporar a diversidade corporal, incluindo a diversidade das características sexuais, em todos os programas de formação e em todas as políticas públicas.

Convocamos as Instituições Nacionais e Regionais de direitos humanos a:

  1. Investigar as violações sistemáticas de nossos direitos humanos e elaborar informes específicos sobre essas violações, bem como dar seguimento aos informes que os movimentos intersex apresentam.
  2. Organizar espaços de exposição (tais como os Tribunais de Direitos Humanos), onde quem sofremos as citadas violações possamos torná-las públicas.
  3. Compilar dados que ajudem a formulação de Políticas Públicas a favor das pessoas intersex.

Convocamos as Financiadoras a:

  1. Incrementar o apoio a nossos movimentos.
  2. Reconhecer que tais movimentos dependem de maneira fundamental de ativistas que, em sua maioria, não dispõem dos recursos básicos para garantir sua subsistência, e apoiar o crescimento pessoal e profissional através de recursos individuais e não apenas coletivos.

Convocamos nossos Movimentos aliados a:

  1. Reconhecer a especificidade das questões que nos afetam.
  2. Respeitar rigorosamente nossos espaços, processos e decisões.
  3. Evitar de todas as formar impedir, distorcer ou usurpar nossas visibilidades e nossas palavras.
  4. Unir-se ao nosso trabalho.

Convocamos os Meios de comunicação a:

  1. Evitar a estigmatização, o escárnio e a ridicularização, a desinformação e a representação distorcida de nossos corpos, identidades, sexualidades e demandas políticas.
  2. Contribuir para visibilizar nossas realidades.
  3. Colocar um ponto final à prática de nos obrigar a entrar em confronto com aquelas pessoas que violaram nossos direitos humanos e/ou que defendem tais violações (sejam essas pessoas profissionais de saúde, familiares ou outrxs).

Convocamos as Instituições de Saúde a:

  1. Cessar, imediatamente, qualquer prática de modificação das características sexuais que não seja realizada devido a uma necessidade médica irrefutável e sem o consentimento informado da própria pessoa.
  2. Cessar qualquer prática de fotografia, filmagem e (ou) exposição que não sejam explicitamente consentidas pela própria pessoa a ser fotografada, filmada e (ou) exibida.
  3. Assegurar o acesso de todas as pessoas a suas histórias clínicas completas.
  4. Garantir o acesso de todas as pessoas à informação verdadeira e compreensível sobre as características sexuais e suas manifestações ao longo da vida, as práticas destinadas a modificá-las e suas consequências, bem como sobre as diferentes opções disponíveis.
  5. Instruir sua equipe a respeito do tema da intersexualidade desde uma perspectiva dos Direitos Humanos, de modo a oferecer uma atenção libre de discriminação a todas as pessoas intersex.
  6. Garantir que não sejam propostas cirurgias e outros tratamentos medicamente desnecessários às pessoas intersex que frequentem instituições de saúde na adolescência ou na idade adulta, a menos que a pessoa os solicite explicitamente, independentemente se o corpo intersex dessa pessoa tenha passado por intervenções ou se mantém intacto. Em vez disso, que tais instituições ofereçam informações sobre organizações intersex locais, nas quais possam encontrar assessoria e apoio entre pares.
  7. Capacitar a equipe médica no que se refere às variações congênitas das características sexuais, para que possam prestar uma atenção informada, digna e eficiente a todas as pessoas intersex. Incluindo, principalmente, ginecologistas e outros especialistas.

Convocamos nossas famílias a:

  1. Escutar-nos.
  2. Escutar e (ou) oferecer apoio a outras famílias.
  3. Unir-se a nosso trabalho para desmantelar as violações de direitos humanos que nos afetam.
  4. Estudar sobre o assunto a partir da informação produzida pelo ativismo intersex.

Convocamos as outras pessoas intersex:

  1. A formar grupos de pares e (ou) a integrar os que já existem.
  2. A buscar e (ou) oferecer informações, contenção e suporte.
  3. A documentar nossa existência através da fotografia, vídeo, escrita, compilação de arquivos, história oral e qualquer outra forma de registro.
  4. A respeitar a diversidade de nossos corpos, identidades, expressões, sexualidades, sentimentos, formas de nos nomearmos, experiências, trajetórias e decisões.
  5. A somar-se ao trabalho local, regional e internacional, a fim de efetivar nossos direitos humanos.

 San José de Costa Rica, 3 de março de 2018

 Traducción: Paula S. Machado

Verklaring van San José de Costa Rica

Intersekse mensen en mensen met aangeboren variaties van geslachtskenmerken, verzameld tussen 1 en 3 maart 2018, in San José, Costa Rica, in de eerste Latijns-Amerikaanse Regionale Conferentie van Intersekse Mensen, vieren in deze eerste bijeenkomst, de pluraliteit van onze lichamen en de diversiteit van onze stemmen. Vanuit de collectieve kracht van deze ruimte stellen we vandaag alle manieren aan de kaak waarop onze ervaringen historisch en herhaaldelijk zijn gekoloniseerd, van de invasie van ons land tot de invasie van onze lichamen. We erkennen de vele manieren waarop we onszelf benoemen vanuit onze verschillende moedertalen, waaronder de inheemse talen, maar ook in het Spaans en Portugees, en we eisen dat deze manieren worden erkend en opgenomen in de lexicale en kosmogonische rijkdom van de menselijke diversiteit, zonder ze te onderwerpen aan de kolonisatie van het Engels en het medische discours afkomstig uit het globale Noorden.

We erkennen ook de lange geschiedenis van ons politieke werk. We erkennen de verschillende uitdagingen (geweld, onrecht, ongelijkheid en armoede) die de samenlevingen in onze regio van oudsher hebben geteisterd. En we vragen om internationale erkenning van die geschiedenis, terwijl we onze belofte herbevestigen om deze aspecten niet te verwaarlozen in ons werk. Onze Latijns-Amerikaanse Regionale Conferentie van Interseksen sluit zich unaniem aan bij de Verklaring van het Derde Internationale Interseksen Forum dat in 2013 in Malta werd gehouden, en doet de volgende oproepen:

We roepen staten op om:

  1. Onmiddellijk elke praktijk te verbieden die de geslachtskenmerken van een persoon wijzigt zonder goede medische redenen en zonder de volledige geïnformeerde toestemming van de persoon.
  2. Seks als wettelijke categorie af te schaffen omdat het wordt vastgelegd op officiële documenten (geboortebewijzen, identiteitskaarten, paspoorten, enz.).
  3. Conceptualiseringen en toewijzingen van intersekse als een “derde geslacht”, “derde gender”, “ongedefinieerd geslacht”, “onbepaald geslacht”, “dubbelzinnig geslacht” of iets dergelijks bij de geboorte verwerpen, evenals de praktijk om het vakje voor geslachtsbepaling leeg te laten na de geboorte, aangezien dergelijke vermeldingen de diversiteit van lichamen waarin we leven niet weerspiegelen en ons recht op privacy schenden. Omdat het momenteel verplicht is in onze landen om pasgeborenen te registreren met een geslacht, raden we aan dat het wordt toegewezen aan man of vrouw, volgens de beste verwachtingen, zonder dat dit de modificatie van onze intersekse lichamen met zich meebrengt om lichaamsvormen aan te passen aan noties van wat wordt verondersteld een typisch mannelijk of vrouwelijk lichaam te zijn.
  4. Alle mensen toegang garanderen tot meerdere opties voor wettelijke erkenning van hun genderidentiteit via eenvoudige administratieve procedures, gratis en zonder andere vereisten dan de wil van de persoon die erom vraagt.
  5. Het recht garanderen van alle personen die onderworpen worden aan geslachtsveranderende praktijken om toegang te krijgen tot de waarheid over hun geboorte, hun geslachtstoewijzing, hun diagnose, de uitgevoerde praktijken en hun rechtvaardiging, evenals de namen van de personen die betrokken zijn bij dergelijke praktijken en hun follow-up.
  6. Erken de diep negatieve gevolgen van de pathologisering van onze lichamen op onze toegang tot onderwijs en werk, en voer een concreet en effectief beleid van herstel.
  7. Neem de diversiteit van seksuele en lichamelijke kenmerken op in alle trainingsprogramma’s, officieel onderwijsmateriaal en in al het overheidsbeleid.

We roepen nationale en regionale mensenrechteninstellingen op om:

  1. De systematische schendingen van onze mensenrechten te onderzoeken, die algemeen erkend en aan de kaak gesteld worden door verschillende internationale instanties en specifieke rapporten over deze schendingen uit te werken, alsook de rapporten op te volgen die ingediend worden door interseksebewegingen.
  2. Gelegenheid te organiseren (zoals Mensenrechtentribunalen) waar diegenen onder ons die lijden onder dergelijke schendingen en de gevolgen ervan op onze fysieke en mentale gezondheid en integriteit, deze openbaar kunnen maken.
  3. Gegevens te verzamelen die kunnen helpen bij het maken van overheidsbeleid ten gunste van intersekse personen.

We roepen financiers op om:

  1. De steun voor onze bewegingen te vergroten.
  2. Te erkennen dat deze bewegingen fundamenteel afhankelijk zijn van activisten die, voor het grootste deel, niet over de basismiddelen beschikken om hun levensonderhoud en welzijn te garanderen, en persoonlijke en professionele groei te ondersteunen door middel van individuele en niet alleen groepsmiddelen.

Wij roepen andere geallieerde bewegingen op om:

  1. De specificiteit van onze behoeften als bevolking en de kwesties die ons raken te erkennen.
  2. Onze ruimtes, processen en beslissingen volledig te respecteren.
  3. Op geen enkele manier en onder geen enkele rationalisatie onze zichtbaarheid en onze woorden en de definities en benamingen van onze lichamelijkheid te belemmeren, te vervormen of ons toe te eigenen.
  4. Doe mee met ons werk.

We roepen de media op om:

  1. Vermijd stigmatisering, spot en bespotting, verkeerde informatie en vervormde weergave van onze lichamen, identiteiten, sexualiteiten en politieke eisen.
  2. Bij te dragen aan het zichtbaar maken van onze realiteit.
  3. Aanmoedigen en creëren van inhoud die bevestigende representaties en volledige, gezonde en positieve levensmogelijkheden van onze lichamelijkheid weerspiegelt.
  4. Een einde te maken aan de praktijk om ons te dwingen de confrontatie aan te gaan met degenen die onze mensenrechten hebben geschonden en/of degenen die dergelijke schendingen verdedigen (of het nu gaat om gezondheidswerkers, familieleden of anderen).

We roepen gezondheidsinstellingen op om:

  1. Onmiddellijk te stoppen met elke praktijk van geslachtsverandering die niet wordt uitgevoerd als gevolg van een vastgestelde medische noodzaak en zonder de geïnformeerde toestemming van de persoon zelf.
  2. Alle fotografie-, film- en (of) tentoonstellingspraktijken stop te zetten die niet expliciet zijn goedgekeurd door de persoon die gefotografeerd, gefilmd en (of) tentoongesteld wordt.
  3. Ervoor zorgen dat alle personen toegang hebben tot hun volledige medische dossier.
  4. Ervoor zorgen dat alle personen toegang hebben tot waarheidsgetrouwe en begrijpelijke informatie over seksuele kenmerken en hun verschijningsvormen gedurende de levensloop, praktijken gericht op het wijzigen ervan en de gevolgen ervan, en de verschillende beschikbare opties.
  5. Personeel op te leiden over interseksekwesties vanuit een mensenrechtenperspectief om discriminatievrije zorg te bieden aan alle intersekse personen.
  6. Ervoor zorgen dat intersekse personen die als adolescent of volwassene naar een zorginstelling gaan geen medisch onnodige operaties en andere behandelingen aangeboden krijgen tenzij de persoon daar expliciet om vraagt, ongeacht of het intersekse lichaam van de persoon geopereerd is of intact gelaten is. Laat dergelijke instellingen hen in plaats daarvan informatie geven over plaatselijke intersekseorganisaties waar ze terecht kunnen voor counseling en steun van lotgenoten.
  7. Trainingscampagnes over de zorg voor onze bevolking te ontwerpen, te implementeren en te versterken, gericht op alle zorgverleners en personeel van zorginstellingen, om hen te sensibiliseren en op te voeden over deze kwestie, zodat ze een kwaliteitsvolle dienstverlening kunnen bieden zonder discriminatie.

We roepen onze families op om:

  1. Luister naar ons.
  2. Luister naar andere gezinnen en steun hen.
  3. Doe mee met ons werk om de mensenrechtenschendingen die ons raken te ontmantelen.
  4. De kwestie te bestuderen aan de hand van informatie die door intersekse-activisme wordt geproduceerd.

We roepen andere intersekse mensen en mensen met aangeboren variaties in geslachtskenmerken op om:

  1. Lotgenotengroepen te vormen en (of) de reeds bestaande te integreren.
  2. Zoek en (of) geef informatie, steun en pleitbezorging.
  3. Ons bestaan te documenteren door middel van fotografie, video, schrijven, archivering, orale geschiedenis en elke andere vorm van vastlegging.
  4. Respect hebben voor de diversiteit van onze lichamen, identiteiten, uitingen, seksuele geaardheden, gevoelens, manieren om onszelf te benoemen, ervaringen, trajecten en beslissingen.
  5. Deelnemen aan het lokale, regionale en internationale werk om onze Mensenrechten effectief te maken.

San José de Costa Rica, 3 maart 2018

Op het moment dat deze verklaring werd geschreven, werd het Caribisch gebied nog gezien als het best passend bij Latijns Amerika. Inmiddels wordt ingezien dat de Engelstalige landen in het Caribisch gebied beter bij Noord-Amerika passen.

Asia

Tussen 8 en 11 februari 2018 vond in Bangkok, Thailand, het Eerste Aziatische Intersex Forum plaats, gesteund door het Intersex Human Rights Fund. Het Forum bracht 14 intersekse personen samen die intersekseorganisaties en gemeenschappen uit Hong Kong (China), India, Indonesië, Myanmar, Nepal, Pakistan, Filippijnen, Taiwan, Thailand en Vietnam vertegenwoordigden.

Public Statement by the Asian Intersex Movement

Bangkok,Thailand
11th February 2018

Between the 8th and 11th February 2018, the First Asian Intersex Forum, supported by the Intersex Human Rights Fund, took place in Bangkok, Thailand. The Forum brought together 14 intersex people representing intersex organisations and communities from Hong Kong (China), India, Indonesia, Myanmar, Nepal, Pakistan, Philippines, Taiwan, Thailand and Vietnam.

Preamble

We affirm that intersex people are real, and we exist in all regions and all countries around the world, including all countries of Asia. Thus, intersex people must be supported to be the drivers of social, political and legislative changes that concern them.

We are intersex activists representing the diverse region of Asia, working together to end discrimination, and promoting and protecting the human rights of intersex people.

Demands

  1. To acknowledge the suffering and injustice caused to intersex people.
  2. To recognise that sexism, medicalisation and stigmatisation of intersex people result in significant trauma and mental health concerns.
  3. To remove the stigma from all the terms referring to intersex.
  4. To recognise that being intersex relates to biological sex characteristics, and is distinct from a person’s sexual orientation or gender identity. An intersex person may be heterosexual, lesbian, bisexual or asexual; and may identify as female, male, both or neither.
  5. To put an end to mutilating and ‘normalising’ practices such as genital surgeries, psychological and other medical interventions through legislative and other means. Intersex people must be empowered to make their own decisions affecting their own bodily integrity, physical autonomy and self-determination.
  6. To put an end to preimplantation genetic diagnosis, pre-natal screening and interventions, and selective abortion of intersex foetuses.
  7. To put an end to inappropriate medical practices and protocols, including the administration of medication for gender selection and medical interventions on foetuses and newborn babies, as a result of lack of awareness about intersex people and intersex variations.
  8. To put an end to non-consensual sterilization of intersex people.
  9. To depathologise variations in sex characteristics in medical practices, guidelines, protocols and classifications, such as the World Health Organisation’s International Classification of Diseases.
  10. To include human rights-based intersex education in antenatal counselling and support.
  11. To put an end to infanticide, abandonment and honor killings of intersex people.
  12. To end practices that force normalising surgeries on intersex children to be male as a requirement for inheritance.
  13. To ensure that the right to inheritance of intersex people is not denied on the ground of infertility.
  14. To ensure that intersex organisations and intersex peer support groups are recognised, resourced and strengthened.
  15. To protect intersex people from discrimination by adding the ground of sex characteristics to anti-discrimination legislation and to ensure protection against intersectional discrimination.
  16. To protect intersex people in the laws regarding sexual violence and harassment.
  17. To ensure the legal protection and support of intersex people with disabilities.
  18. To recognise intersex refugees need protection against discrimination and the appropriate psychosocial help.
  19. To ensure equal and non-discriminatory legal protection for intersex people in marriage and adoption laws.
  20. To protect intersex people against discrimination at the workplace.
  21. To create and facilitate supportive, safe and celebratory environments for intersex people, their families and surroundings.
  22. To provide human rights-based intersex education to empower intersex people and their families.
  23. To support intersex people and their families to connect and build up intersex communities.
  24. To ensure that intersex people have the right to full information and access to their own medical records and history.
  25. To protect intersex people’s right to privacy while engaging with civil and social institutions, such as hospitals, educational and governmental institutions.
  26. To ensure the provision of all human rights and citizenship rights to intersex people.
  27. In view of ensuring the bodily integrity and well-being of intersex people, autonomous non-pathologising psycho-social and peer support be available to intersex people throughout their life (as self-required), as well as to parents and/or care providers.
  28. To ensure that all professionals and healthcare providers that have a specific role to play in intersex people’s wellbeing are adequately trained to provide quality services.
  29. To provide accessible and appropriate healthcare that meet the physical and mental health needs and issues of intersex people.
  30. To register intersex children as females or males, with the awareness that, like all people, they may grow up to identify with a different sex or gender.
  31. To ensure that sex or gender classifications are amendable through a simple administrative procedure at the request of the individuals concerned. All adults and capable minors should be able to choose between female (F), male (M), non-binary or multiple options. In the future, as with race or religion, sex or gender should not be a category on birth certificates or identification documents for anybody.
  32. To ensure that all key partners that have a specific role to play in intersex people’s wellbeing such as, but not limited to, health care providers, parents and professionals working in the area of education, as well as society in general, are instructed on intersex issues from a human rights perspective.
  33. To end sex verification tests that violate the fundamental privacy and dignity of intersex people, and ensure they are able to participate in competitive sport, at all levels, in accordance with their legal sex. Intersex athletes who have been humiliated or stripped of their titles should receive reparation and reinstatement.
  34. To raise awareness around intersex issues and the human rights of intersex people in communities and society at large.
  35. To provide comprehensive sexuality education that includes references to intersex people and experiences, as well as human-rights-based intersex education at all levels of education.
  36. To provide adequate acknowledgement of the suffering and injustice caused to intersex people in the past, and provide adequate redress, reparation, access to justice and the right to truth.

In view of the above the Asian Intersex Movement calls on:

  1. International, regional and national human rights institutions to take on board, and provide visibility to intersex issues in their work.
  2. National governments to address the concerns raised by the Asian Intersex Movement and draw adequate solutions in direct collaboration with intersex representatives and organisations.
  3. National governments to stop harmful cultural practices, such as infanticide and honor killings of intersex people.
  4. Media agencies and sources to ensure intersex people’s right to privacy, dignity, accurate and ethical representation.
  5. Community leaders to engage in intersex education to dispel misconceptions and stigma around intersex people.
  6. Funders to engage with intersex organisations and support them in the struggle for visibility, increase their capacity, the building of knowledge and the affirmation of their human rights.
  7. Human rights organisations to contribute to building bridges with intersex organisations and build a basis for mutual support and meaningful engagement. This should be done in a spirit of collaboration and no-one should instrumentalise intersex issues as a means for other ends.

Publieke verklaring van de Aziatische Interseksebeweging

Bangkok, Thailand
11 februari 2018

Tussen 8 en 11 februari 2018 vond het Eerste Aziatische Intersex Forum, ondersteund door het Intersex Human Rights Fund, plaats in Bangkok, Thailand. Het Forum bracht 14 intersekse personen samen die intersekseorganisaties en gemeenschappen uit Hong Kong (China), India, Indonesië, Myanmar, Nepal, Pakistan, Filippijnen, Taiwan, Thailand en Vietnam vertegenwoordigden.

Preambule

Wij bevestigen dat intersekse mensen echt zijn en dat we bestaan in alle regio’s en alle landen over de hele wereld, inclusief alle landen in Azië. Daarom moeten intersekse mensen gesteund worden om de motor te zijn van sociale, politieke en wetgevende veranderingen die hen aanbelangen.

Wij zijn intersekse activisten die de diverse regio van Azië vertegenwoordigen en die samenwerken om discriminatie te beëindigen en de mensenrechten van intersekse mensen te bevorderen en te beschermen.

Eisen

  1. Erkenning van het lijden en het onrecht dat intersekse mensen wordt aangedaan.
  2. Om te erkennen dat seksisme, medicalisering en stigmatisering van intersekse mensen resulteren in aanzienlijke trauma’s en mentale gezondheidsproblemen.
  3. Het stigma verwijderen uit alle termen die naar intersekse verwijzen.
  4. Erkennen dat intersekse betrekking heeft op biologische geslachtskenmerken en los staat van iemands seksuele oriëntatie of genderidentiteit. Een intersekse persoon kan heteroseksueel, lesbisch, biseksueel of aseksueel zijn; en kan zich identificeren als vrouw, man, beide of geen van beide.
  5. Een einde maken aan verminkende en ‘normaliserende’ praktijken zoals genitale operaties, psychologische en andere medische ingrepen door middel van wetgeving en andere middelen. Intersekse personen moeten in staat worden gesteld om hun eigen beslissingen te nemen over hun lichamelijke integriteit, lichamelijke autonomie en zelfbeschikking.
  6. Een einde maken aan pre-implantatie genetische diagnostiek, prenatale screening en ingrepen, en selectieve abortus van intersekse foetussen.
  7. Om een einde te maken aan ongepaste medische praktijken en protocollen, inclusief het toedienen van medicatie voor genderselectie en medische interventies op foetussen en pasgeboren baby’s, als gevolg van een gebrek aan bewustzijn over intersekse personen en interseksevariaties.
  8. Een einde maken aan sterilisatie van intersekse personen zonder toestemming.
  9. Variaties in sekse kenmerken te depathologiseren in medische praktijken, richtlijnen, protocollen en classificaties, zoals de Internationale Classificatie van Ziekten van de Wereldgezondheidsorganisatie.
  10. Op mensenrechten gebaseerde voorlichting over intersekse op te nemen in prenatale begeleiding en ondersteuning.
  11. Een einde te maken aan kindermoord, verlating en eerwraak van intersekse personen.
  12. Om een einde te maken aan praktijken die intersekse kinderen dwingen tot het uitvoeren van normaliserende operaties om mannelijk te zijn als vereiste voor erfenis.
  13. Ervoor zorgen dat het recht op erfenis van intersekse personen niet wordt ontzegd op grond van onvruchtbaarheid.
  14. Ervoor zorgen dat intersekseorganisaties en lotgenotenondersteuningsgroepen worden erkend, van middelen worden voorzien en worden versterkt.
  15. Om intersekse personen te beschermen tegen discriminatie door de grond van seksekenmerken toe te voegen aan antidiscriminatiewetgeving en bescherming te bieden tegen intersectionele discriminatie.
  16. intersekse personen beschermen in de wetgeving betreffende seksueel geweld en intimidatie.
  17. De wettelijke bescherming en ondersteuning van intersekse personen met een handicap verzekeren.
  18. Erkennen dat intersekse vluchtelingen bescherming tegen discriminatie en de juiste psychosociale hulp nodig hebben.
  19. Zorgen voor gelijke en niet-discriminerende wettelijke bescherming voor intersekse personen in de huwelijks- en adoptiewetgeving.
  20. Intersekse personen beschermen tegen discriminatie op het werk.
  21. Een ondersteunende, veilige en feestelijke omgeving creëren en faciliteren voor intersekse personen, hun families en hun omgeving.
  22. Op mensenrechten gebaseerde interseksevoorlichting geven om interseksepersonen en hun families te empoweren.
  23. Intersekse personen en hun families ondersteunen om interseksegemeenschappen op te bouwen.
  24. Ervoor zorgen dat intersekse personen recht hebben op volledige informatie en toegang tot hun eigen medische dossiers en geschiedenis.
  25. Het recht op privacy van intersekse personen beschermen tijdens contacten met civiele en sociale instellingen, zoals ziekenhuizen, onderwijs- en overheidsinstellingen.
  26. Om ervoor te zorgen dat intersekse personen alle mensenrechten en burgerrechten hebben.
  27. Met het oog op het waarborgen van de lichamelijke integriteit en het welzijn van intersekse personen, autonome niet-pathologiserende psychosociale en peer support beschikbaar te zijn voor intersekse personen gedurende hun hele leven (zoals zelf gewenst), evenals voor ouders en/of zorgverleners.
  28. Ervoor zorgen dat alle professionals en zorgverleners die een specifieke rol te spelen hebben in het welzijn van intersekse personen voldoende opgeleid zijn om kwaliteitsvolle diensten aan te bieden.
  29. Toegankelijke en passende gezondheidszorg bieden die tegemoet komt aan de fysieke en mentale gezondheidsbehoeften en -problemen van intersekse personen.
  30. Om intersekse kinderen te registreren als vrouw of man, met het besef dat ze zich, net als alle andere mensen, kunnen identificeren met een ander sekse of gender.
  31. Ervoor zorgen dat sekse- of genderclassificaties kunnen worden gewijzigd via een eenvoudige administratieve procedure op verzoek van de betrokken personen. Alle volwassenen en capabele minderjarigen moeten kunnen kiezen tussen vrouwelijk (F), mannelijk (M), non-binair of meerdere opties. In de toekomst zou sekse of gender, net als ras of religie, voor niemand een categorie op geboortecertificaten of identificatiedocumenten mogen zijn.
  32. Ervoor zorgen dat alle belangrijke partners die een specifieke rol te spelen hebben in het welzijn van intersekse personen, zoals, maar niet beperkt tot, zorgverleners, ouders en professionals werkzaam op het gebied van onderwijs, evenals de samenleving in het algemeen, worden geïnstrueerd over intersekse kwesties vanuit een mensenrechtenperspectief.
  33. Een einde maken aan seksecontroles die de fundamentele privacy en waardigheid van intersekse personen schenden, en ervoor zorgen dat zij op alle niveaus aan wedstrijdsport kunnen deelnemen in overeenstemming met hun wettelijke sekse. Intersekse atleten die zijn vernederd of van hun titel zijn ontdaan, moeten genoegdoening en herstel krijgen.
  34. Het bewustzijn rond interseksekwesties en de mensenrechten van intersekse personen in gemeenschappen en de maatschappij in het algemeen verhogen.
  35. Uitgebreide seksuele voorlichting te geven met verwijzingen naar intersekse personen en hun ervaringen, evenals op mensenrechten gebaseerd intersekseonderwijs op alle onderwijsniveaus.
  36. Passende erkenning van het lijden en het onrecht dat intersekse personen in het verleden is aangedaan en passende genoegdoening, genoegdoening, toegang tot gerechtigheid en het recht op de waarheid.

Met het oog op het bovenstaande roept de Asian Intersex Movement op tot:

  1. Internationale, regionale en nationale mensenrechteninstellingen om interseksekwesties op te nemen en zichtbaar te maken in hun werk.
  2. Nationale regeringen om de zorgen van de Aziatische Intersekse Beweging aan te pakken en adequate oplossingen te vinden in directe samenwerking met vertegenwoordigers en organisaties van intersekse.
  3. Nationale regeringen om een einde te maken aan schadelijke culturele praktijken, zoals kindermoord en eremoorden op intersekse personen.
  4. Mediabureaus en -bronnen om het recht van intersekse personen op privacy, waardigheid, accurate en ethische weergave te waarborgen.
  5. Leiders van de gemeenschap om interseksevoorlichting te geven om misvattingen en stigma’s rond intersekse personen weg te nemen.
  6. Financiers om zich in te zetten voor intersekseorganisaties en hen te steunen in hun strijd voor zichtbaarheid, het vergroten van hun capaciteit, het opbouwen van kennis en het bevestigen van hun mensenrechten.
  7. Mensenrechtenorganisaties om bruggen te bouwen naar intersekseorganisaties en een basis te leggen voor wederzijdse steun en zinvolle betrokkenheid. Dit moet gebeuren in een geest van samenwerking en niemand mag intersekskwesties instrumentaliseren als middel voor andere doeleinden.

De Verklaring van Moskou (Verklaring van de Russische Intersekse Gemeenschap)

Deze verklaring werd opgesteld op 29 februari 2020 tijdens een bijeenkomst van de interseksegemeenschap in Moskou, die werd bijgewoond door 15 intersekse personen uit verschillende steden en regio’s van Rusland, waaronder Moskou, Sint-Petersburg, Nizjni Novgorod, Tsjita, Tsjeljabinsk, Koersk, Tomsk, Oefa, Krasnojarsk, Arkhangelsk, Ivanovo en Snezjinsk.

The Moscow Statement

This Statement was created on February 29, 2020 during an intersex community meeting in Moscow, which was attended by 15 intersex people from different cities and regions of Russia, including Moscow, Saint Petersburg, Nizhny Novgorod, Chita, Chelyabinsk, Kursk, Tomsk, Ufa, Krasnoyarsk, Arkhangelsk, Ivanovo and  Snezhinsk.

  • Intersex people exist all around Russia and have always existed.
  • Intersex variations are not disorders or anything bad or tragic.
  • Unnecessary «normalizing» surgeries on intersex children done with no medical necessity and without full informed consent of the person are human rights violations and need to stop and be forbidden by law.
  • With no urgent medical necessity and risk for the persons life and health any medical interventions need to be done only with full informed consent of the person when that person (by the assessment of the mental health professional) reached the age when they are able to give full informed consent.
  • Patients with intersex variations, even as children, should receive from the doctors the full information (in words they can understand at their age) about their bodies and about medical interventions they are being offered, about how urgent these interventions are, the reasoning behind them, risks and potential consequences connected to them, including the need for lifelong hormonal replacement therapy.
  • Many intersex people in Russia have problems with their psychical and mental health as a result of the medical interventions they received and from those interventions and/or info about their intersex variations kept secret from them. Those people should receive reparations from the government to compensate for the harm done.
  • Quality psychological support should be available to intersex people and parents of intersex children. Patients and their parents need to be notified about such help being available.
  • If the person had the surgery performed on them and needs hormonal replacement therapy, it’s cost should be covered by the government.
  • Medical professionals should be taught about modern and human rights-based ways of working with intersex people.
  • We are not against surgeries per se, we are against surgeries that are done without the full informed consent of the person. Surgeries still need to be available as a part of the free healthcare system and should be done only on people, who gave their full informed consent.
  • Before making any decisions about treatment and medical interventions, including surgery, patient must go through full medical examination, including genetic and blood tests, functional and, if needed, any other modern ways of diagnostics.
  • We are asking doctors to, if possible, connect intersex people and their parents with the intersex organizations and intersex community.
  • Doctors should always offer parents of intersex children all possible actions, including not having surgery at all or postponement of surgery until the child would be able to give their own full informed consent.
  • Intersex patients should never be photographed or shown to medical students as a way to teach them, unless they have provided specific full informed consent to that. Treat patients as human beings, not as medical cases.
  • The current situation when the Russian media still publishes articles that describe unnecessary surgeries on intersex children as amazing achievements of the modern medicine is completely absurd and should stop.
  • If the person wants to change their gender marker they should be able to do so through the simple administrative procedure, without having to receive medical papers.
  • We are against using such terminology as «intersexuality», «hermaphrodite», «third sex», and we are asking everyone to use terms «intersex», «congenital variations of sex characteristics» and «intersex variations». We are asking journalists to use correct terminology and not to use pathologizing and outdated terminology.
  • We affirm the Malta Declaration, Vienna Statement and Darlington Statement.
  • When creating any materials or resources about intersex we’re asking you to please do that together with intersex activists. Nothing about us without us! We are always happy to help.
  • Intersex children don’t need to be «fixed», they are perfect just the way they are. Intersex children deserve love and deserve to have their human rights respected.
  • Every person deserves to know everything about themselves and to decide on their own, what they want to do with their own body.
  • If you are intersex, please know, that you’re not alone, that you are completely normal and that you have human rights.
  • Russia has a growing community of intersex people all around the country.

Signed by:
Intersex Russia/OII Russia
15 intersex community meeting in Moscow attendees
Anno Komarov

Under medical necessity we consider cases when the intervention is absolutely medically necessary, meaning that person’s intersex variation affects their lifespan and performance of their vital bodily functions.

Публичное Заявление Российского Интерсекс-Сообщества

Данное Заявление было создано 29 февраля 2020 года во время встречи интерсекс-людей в Москве, на которой присутствовало 15 интерсекс-людей из разных городов и регионов России, включая Москву, Санкт-Петербург, Нижний Новгород, Читу, Челябинск, Курск, Томск, Уфу, Красноярск, Архангельск, Иваново и Снежинск.

  • Интерсекс-люди существуют по всей России и всегда существовали.
  • Интерсекс-вариации не являются заболеванием или чем-то плохим или трагическим.
  • Калечащие «нормализирующие» операции, проводимые интерсекс-детям без острой медицинской необходимости и полного информированного согласия пациента, являются нарушением прав человека и должны быть прекращены и запрещены законом.
  • При отсутствии медицинской необходимости и угрозы жизни и здоровью человека, любые медицинские вмешательства должны проводиться только с добровольного информированного согласия человека, когда он достиг (по мнению специалиста сферы психического здоровья) возраста, в котором он способен давать это согласие.
  • Пациенты с интерсекс-вариациями, даже в детском возрасте, должны получать от врачей всю информацию (в соответствующих возрасту формулировках) об их телах и о предлагаемых им медицинских вмешательствах, их срочности, причинах, рисках и последствиях, включая последующий прием заместительной гормональной терапии.
  • Многие интерсекс-люди в России имеют проблемы с физическим здоровьем и психологические травмы в результате проведённых им медицинских вмешательств и сокрытия от них правды об этих вмешательствах и/или об их интерсекс-вариациях. Эти люди должны получать репарации от государства для возмещения причинённого им ущерба.
  • Квалифицированная психологическая поддержка должна быть предоставлена интерсекс-пациентам и родителям интерсекс-детей по их запросу. Пациенты и их родители должны быть уведомлены о наличии подобной поддержки.
  • В случае проведения человеку операций и последующего назначения заместительной гормональной терапии, она должно оплачиваться государством.
  • Врачи должны быть обучены современным методам работы с интерсекс-пациентами, основанным на правах человека.
  • Мы не выступаем против операций как таковых, мы против операций, проводимых без полного информированного согласия человека. Операции должны оставаться в программе ОМС и проводиться тем, кто способен принять самостоятельное и взвешенное решение их проводить.
  • Перед принятием решения о дальнейшей тактике лечения, в том числе, проведения операции, пациент должен пройти полное медицинское обследование, включающее генетические, лабораторные, инструментальные и, при необходимости, другие современные методы диагностики.
  • Мы просим врачей, по возможности, связывать интерсекс-людей и их родителей с интерсекс-организациями и интерсекс-сообществом.
  • Врачи должны предоставлять родителям интерсекс-детей все возможные варианты действий, включая отказ от операции либо перенос ее на сроки, когда будет возможно получить добровольное информированное согласие пациента.
  • Фотографирование и демонстрация интерсекс-пациентов студентам с целью обучения не должна проводиться без дополнительного полного информированного согласия пациента. Относитесь к пациенту, как к человеку, а не как к учебному пособию.
  • Сложившаяся в российских СМИ ситуация, при которой до сих пор выходят материалы, описывающие калечащие операции на интерсекс-детях, как впечатляющие достижения современной медицины, является абсурдной и должна прекратиться.
  • При желании человека, смена гендерного маркера в документах должна проходить с помощью простой административной процедуры, без необходимости получать медицинскую справку.
  • Мы выступаем против использования слов «интерсексуальность», «гермафродитизм», «третий пол», призывая всех использовать слова «интерсекс», «врожденные вариации половых признаков» и «интерсекс-вариации». Мы просим журналистов использовать корректную терминологию и не использовать патологизирующую и устаревшую терминологию.
  • Мы подписываемся под Malta Declaration, Vienna Statement и Darlington Statement.
  • При создании материалов на интерсекс-тему мы просим вас делать это в сотрудничестве/консультацией с интерсекс-активистами. Ничего о нас без нас! Мы всегда рады помочь.
  • Интерсекс-детей не надо «исправлять», они прекрасны такими, какие они есть. Интерсекс-дети заслуживают любви и уважения их прав человека.
  • Каждый человек имеет право знать всю правду о себе и самостоятельно решать, что делать со своим телом.
  • Если вы – интерсекс, знайте, что вы не одни, что вы абсолютно нормальны и что у вас есть права человека.
  • В России есть растущее сообщество интерсекс-людей со всей страны.

Заявление подписали:
Intersex Russia/OII Russia
15 участников встречи интерсекс-людей в Москве
Анно Комаров

Если вы хотите подписаться под данным Заявлением, напишите нам.

Под острой медицинской необходимость мы подразумеваем случаи, когда вмешательство абсолютно необходимо с точки зрения медицины, то есть, когда интерсекс-вариация человека влияет на продолжительность его жизни или работу жизненно необходимых функций его организма.

Verklaring van Moskou

Deze verklaring werd opgesteld op 29 februari 2020 tijdens een bijeenkomst van intersekse personen in Moskou, bijgewoond door 15 intersekse personen uit verschillende steden en regio’s van Rusland, waaronder Moskou, Sint-Petersburg, Nizjni Novgorod, Tsjita, Tsjeljabinsk, Koersk, Tomsk, Oefa, Krasnojarsk, Arkhangelsk, Ivanovo en Snezjinsk.

  • Intersekse mensen bestaan in heel Rusland en dat is altijd zo geweest.
  • Interseksvariaties zijn geen ziekte of iets slechts of tragisch.
  • Verminkingsoperaties die intersekse kinderen “normaliseren” zonder acute medische noodzaak en volledige geïnformeerde toestemming van de patiënt, zijn een schending van de mensenrechten en zouden bij wet verboden moeten worden.
  • Als er geen medische noodzaak is en het leven en de gezondheid van een persoon niet worden bedreigd, zouden medische ingrepen alleen mogen worden uitgevoerd met de vrijwillige geïnformeerde toestemming van de persoon wanneer deze (naar de mening van een professional in de geestelijke gezondheidszorg) de leeftijd heeft bereikt waarop hij of zij in staat is om die toestemming te geven.
  • Patiënten met interseksevariaties moeten, zelfs als ze nog kind zijn, volledige informatie krijgen (in een taal die aangepast is aan hun leeftijd) over hun lichaam en de medische ingrepen die hen voorgesteld worden, hun urgentie, oorzaken, risico’s en gevolgen, met inbegrip van de daaropvolgende toediening van hormoonvervangingstherapie.
  • Veel intersekse personen in Rusland hebben lichamelijke gezondheidsproblemen en psychologische trauma’s als gevolg van de medische ingrepen die ze hebben ondergaan en het verzwijgen van de waarheid over deze ingrepen en/of hun interseksevariaties.
  • Deze mensen zouden herstelbetalingen van de staat moeten krijgen om de schade die ze hebben geleden te compenseren.
    Gekwalificeerde psychologische ondersteuning moet op verzoek aan intersekspatiënten en ouders van intersekskinderen worden gegeven. Patiënten en hun ouders moeten op de hoogte worden gebracht van de beschikbaarheid van dergelijke steun.
  • Als iemand een operatie ondergaat en vervolgens hormoonvervangingstherapie voorgeschreven krijgt, moet dit door de staat betaald worden.
  • Artsen zouden getraind moeten worden in moderne methodes om met intersekse patiënten te werken gebaseerd op mensenrechten.
    We zijn niet tegen operaties op zich, we zijn tegen operaties die worden uitgevoerd zonder de volledige geïnformeerde toestemming van de persoon. Operaties moeten deel blijven uitmaken van het GMC-programma (de kosteloze zorg) en moeten worden uitgevoerd bij mensen die in staat zijn om een onafhankelijke en geïnformeerde beslissing te nemen om ze te ondergaan.
  • Alvorens een beslissing te nemen over verdere behandelingstactieken, inclusief chirurgie, zou een patiënt een volledig medisch onderzoek moeten ondergaan, inclusief genetische, laboratorium, instrumentele en, indien nodig, andere moderne diagnostische methoden.
  • We vragen artsen om intersekse personen en hun ouders waar mogelijk in contact te brengen met intersekse organisaties en de intersekse gemeenschap.
  • Artsen zouden ouders van intersekse kinderen alle mogelijke opties moeten bieden, inclusief het weigeren van een operatie of het uitstellen ervan tot een moment waarop het mogelijk is om de vrijwillige geïnformeerde toestemming van de patiënt te verkrijgen.
  • Het fotograferen en blootstellen van intersekse patiënten aan studenten voor educatieve doeleinden zou niet gedaan moeten worden zonder aanvullende volledige geïnformeerde toestemming van de patiënt. Behandel de patiënt als mens, niet als leermiddel.
  • De situatie in de Russische media, waarin nog steeds materiaal wordt gepubliceerd waarin verminking van intersekse kinderen wordt beschreven als indrukwekkende prestaties van de moderne geneeskunde, is absurd en moet stoppen.
  • Als iemand dit wenst, moet het veranderen van de geslachtsaanduiding op documenten via een eenvoudige administratieve procedure gebeuren, zonder dat er een medisch certificaat nodig is.
  • We verzetten ons tegen het gebruik van de woorden “interseksualiteit”, “hermafroditisme”, “derde geslacht” en roepen iedereen op om de woorden “intersekse”, “aangeboren geslachtsvariaties” en “interseksevariaties” te gebruiken. We vragen journalisten om correcte terminologie te gebruiken en geen pathologiserende en verouderde terminologie.
  • We onderschrijven de Verklaring van Malta, de Verklaring van Wenen en de Verklaring van Darlington.
    Wanneer je materiaal over intersekse-onderwerpen maakt, vragen we je dit te doen in samenwerking/overleg met intersekse-activisten. Niets over ons zonder ons! We zijn altijd blij om te helpen.
  • Intersekse kinderen hoeven niet “gerepareerd” te worden, ze zijn mooi zoals ze zijn. Intersekse kinderen verdienen liefde en respect voor hun mensenrechten.
  • Iedereen heeft het recht om de hele waarheid over zichzelf te weten en om zelf te beslissen wat ze met hun lichaam doen.
  • Als je intersekse bent, weet dan dat je niet alleen bent, dat je volkomen normaal bent en dat je mensenrechten hebt.
    Rusland heeft een groeiende gemeenschap van intersekse mensen uit het hele land.

De verklaring is ondertekend door:
Intersex Rusland/OII Rusland
15 deelnemers aan de bijeenkomst van intersekse personen in Moskou
Anno Komarov

Als je deze verklaring wilt ondertekenen, schrijf ons dan.

Met acute medische noodzaak bedoelen we gevallen waarin interventie absoluut noodzakelijk is vanuit medisch oogpunt, d.w.z. wanneer iemands interseksevariatie de levensverwachting of het functioneren van vitale lichaamsfuncties beïnvloedt.